دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 2 2015 08 23 Growth, feeding factors and the effect of salinity stress on thesurvival rate on roach (Rutilusrutiluscaspicus) juveniles fed with different levels of betaine and tryptophan فاکتورهای تغذیه‌ای، رشد و اثر تنش شوری بر میزان بقا بچه ماهیان کلمه خزر (Rutilus rutilus caspicus) تغذیه‌شده با سطوح متفاوت بتائین و تریپتوفان 65 77 21175 FA سجاد فتاحی دانشجوی دکتری رشته شیلات، تکثیر و پرورش آبزیانْ، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر سید عباس حسینی دانشیار گروه شیلات گرگان محمد سوداگر دانشیار گروه شیلات گرگان محمد مازندرانی استادیار گروه شیلات گرگان فاطمه خانی دانشجوی دکتری رشته شیلات، تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Journal Article The effect of different levels of betaine and tryptophan on growth and resistance to salinities in the Caspian roach was investigated. Fish (1.90 ± 0.04 g body weight) were divided into 9 groups (4 treatments groups containing betaine (0.5 and 1), tryptophan (0.25 and 0.5), betaine and tryptophan mixtures (0.25- 0.5, 0.25, -1, 0.5-0.5 and 0.5- 1), and control group). After recording the growth factors, the fish were exposed to salinities (12, 16 and 20 ppt) and clinical symptoms and mortality rate were recorded. No mortality occurred in 12 ppt salinity. At 16 ppt, the lowest mortality (16.66%) was recorded in the treatment containing 1% betaine and 0.5% tryptophan, while the highest mortalty (59.98%) occurred in the control group. At 20 ppt salinity, 100% mortality occurred within 6 hours in the control, while in the other treatments 100%-mortality occurred after 24 hours. Behavioral symptoms, such as jerky movements, ataxia, increased respiratory rate, were more prominent in higher salinities. Tryptophan did not reduce food consumption meaningfully. Increaesd food consumption as the result of betaine did not show significant effect on the fish growth rate. اثر سطوح متفاوت بتائین، تریپتوفان بر رشد، مقاومت به تنش شوری و علائم بالینی در بچه ماهی کلمه خزری (<em>Rutilus rutilus caspicus</em>) بررسی شد. ماهیان (وزن 04/0 ± 90/1 گرم) به‌مدت 8 هفته در 9 تیمار (4 گروه تیماری: گروه‌های حاوی بتائین(5/0و 1)، گروه‌های حاوی تریپتوفان (25/0 و 5/0)، گروه‌های حاوی مخلوط بتائین و تریپتوفان (25/0- 5/0 ، 25/0 -1، 5/0-5/0 و 5/0- 1) و گروه شاهد) تغذیه شدند. در انتهای دوره فاکتورهای رشد ثبت و بچه ماهیان در معرض تنش شوری 12، 16 و 20 ppt قرار گرفته و میزان مرگ­و­میر ثبت گردید. نتایج با روش‌های آماری آنالیز یک طرفه و دوطرفه ANOVA از نظر معنی­داری بررسی شد.میانگین وزن نهایی تیمارها در پایان دوره معنی­دار نبود (P>0.05). شوری ppt12 هیچ تلفاتی را منجر نشد. 72 ساعت پس از شوری ppt 16، کمترین تلفات با مقدار 66/16 درصد متعلق به تیمار (1 درصد بتائین+ 5/0 درصد تریپتوفان ) و بیشترین تلفات با مقدار 98/59 درصد متعلق به تیمار شاهد بود. 6 ساعت پس از تنش شوری ppt 20، تلفات گروه شاهد به 100 درصد رسید در حالیکه سایر تیمارها پس از 24 ساعت تلفات 100درصد را نشان دادند. حرکات تشنجی، عدم تعادل، افزایش سرعت تنفس، پرخونی آبشش­ها و بی­حالی با افزایش شوری شدت یافت. کاهش غذاگیری در اثر تریپتوفان معنی­دار نبود. بتائین نیز علیرغم افزایش غذاگیری در کلمه ماهیان، فاقد اثر معنادار مثبت بر نرخ رشد در این ماهیان بود. https://jfst.modares.ac.ir/article_21175_61d11278e40c04c1a4b014546772dcf8.pdf