دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 14 3 2025 12 16 Effect of Polystyrene nanoplastic on some of immune responses and antioxidant enzymes in fry Caspian Roach (Rutilus caspius) تاثیر نانوپلاستیک پلی استایرن بر برخی از پاسخ‌های ایمنی و آنتی اکسیدانی در بچه ماهی کلمه خزری (Rutilus caspius) 241 253 28031 10.48311/jfst.2025.79491.0 FA فاطمه ساوری کتولی دانشگاه گنبد کاووس سیده آیناز شیرنگی دانشگاه گنبد کاووس حسین آدینه دانشگاه گنبد کاووس صفورا ابرقویی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Journal Article 2025 06 12 Nanoplastics pollution is widely distributed in aquatic environments and it has become a global concern. This Study was performed with the aim of adding different concentrations of polystyrene nanoplastics to the fry Caspian Roach (Rutilus caspicus) food with the average weight of 1.37± 0.14 g and the its effect on survival, specific (immunoglubolin and lysozyme), non-specific immune responses (AST, Alt and ALP), some of stress indices and activity of antioxidant parameters (SOD, CAT and MDA) for 30 days. For this reason, 384 roaches were distributed to 4 experimental treatments S0, S1, S2 and S3 (0, 5, 25 and 50 mg nanoplastics/ Kg food, respectively). Based on the obtained results, levels of Glucose, Cortisol and all of three liver enzymes were increased as the concentration of nanoplastic increased, while the maximum level of immunoglubolin and lysozyme activity was obsereved in control group. The activity of antioxidant enzymes SOD and CAT were declined but MDA content was increased with increasing nanoplastic concentrations. Thus, it is expected that high concentrations of nanoplastics in aquatic environments or fry roaches exposing under nanoplastic particles for long time can lead to serious oxidative damage, weakening of the immune system.<br>  آلودگی نانوپلاستیک­ها به طور گسترده­ای در محیط­های آبی پراکنده است و به یک معضل جهانی تبدیل شده­است. این مطالعه با هدف بررسی افزودن غلظت­های مختلف نانوپلاستیک پلی استایرن به غذای بچه ماهی کلمه خزری (Rutilus caspicus) با میانگین وزنی g 14/0± 37/1 و تاثیر آن بر بقا، پاسخ­های ایمنی اختصاصی (ایمنوگلوبولین و لیزوزیم) و ایمنی غیراختصاصی (AST، ALT و ALP)، برخی شاخص­های استرس (گلوکز و کورتیزول) و فعالیت پارامتر­های آنتی اکسیدانی (SOD، CAT و MDA) به مدت 30 روز انجام شد. بدین منظور، 384 قطعه بچه ماهی کلمه به طور تصادفی در 4 تیمار آزمایشی S0، S1، S2 و S3 (به ترتیب 0، 5، 25 و 50 میلی گرم نانوپلاستیک در کیلوگرم غذا) توزیع گردید. بر اساس نتایج به دست آمده، میزان گلوکز، کورتیزول و هر سه آنزیم کبدی در بچه ماهیان با افزایش غلظت نانوپلاستیک افزایش یافت. در حالیکه، بالاترین میزان فعالیت آنزیم لیزوزیم و ایمونوگلوبین در گروه کنترل مشاهده شد. همراه با کاهش سطح پارامتر­های ایمنی، فعالیت آنزیم­های آنتی اکسیدانی SOD و CAT با افزایش غلظت نانوپلاستیک کاهش یافت اما محتوای MAD مقدار افزایشی را نشان داد. بنابراین، انتظار می­رود غلظت­های بالای نانوپلاستیک در محیط­های آبی و یا حتی قرار گرفتن بچه ماهیان کلمه به مدت طولانی در معرض ذرات نانوپلاستیک می­تواند باعث آسیب­های جدی اکستیداتیو و تضعیف سطح ایمنی بدن گردد. https://jfst.modares.ac.ir/article_28031_151d71ff5173c3e5ade51b51b1429c7c.pdf