دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Effect of three probiotics (Lactobacillus plantarum, L. casei and Bacillus subtilis) on growth and survival of Artemia franciscana nauplii against pathogenic bacteria, Vibrio campbellii, in gnotobiotic condition اثر سه گونه باکتری پروبیوتیکی بر رشد و بقای ناپلی آرتمیا، Artemia fransiscana، در مواجهه با باکتری بیماری‌زای Vibrio campbellii 1 17 21190 FA نصراله احمدی فرد هیئت علمی دانشگاه امیر توکمه چی عضوء هیئت علمی دانشگاه ارومیه مسعود مهرابی دانشجو Journal Article 1970 01 01 The effect of three probiotics (<em>Lactobacillus plantarum</em>, <em>L. casei</em> and <em>Bacillus subtilis</em>) on growth and survival of artemia against a pathogenic bacteria, <em>Vibrio campbellii</em>, in gnotobiotic conditions were investigated. A total of 1560 nauplii were equally transferred to 78 falcon tube containing 30 ml of autoclaved sea water with 70 ppt salinity. Treatments consisted of a control (alga, <em>Dunaliella tertiolecta</em>) and 12 treatments of 3 bacteria (each with 25%, 50%, 75%, and 100% replacement) and each treatment was done in 6 replicates. On the sixth day, survival rate, length and the number of bacterial colonies in the nauplius were studied. Also, in this day the nauplius was challenged with the pathogenic bacteria, <em>V. campbellii</em>. The maximum length of the nauplius was observed in the group supplied with 25% <em>L. plantarum</em> and 75% of alga (<em>P</em><0.05). The results of bacterial colonies showed significant differences between groups (<em>P<0.05</em>). The highest and lowest number of colony were shown in groups supplied with 100% <em>B. subtilis</em> and 25 % <em>L. casei,</em> respectively. Based on challenge results, after 24 and 48 h of challenging with the pathogenic bacteria, the groups supplied with 100% <em>L. plantarum</em> showed the highest survival rate and the lowest survival was in group fed with 100% alga. In conclusion, the use of 25% <em>L. plantarum </em>combined with algae showed a better performance than the <em>L. casei</em> and <em>B. subtilis</em>. تأثیر3 نوع پروبیوتیک (<em>Lactobacillus plantarum</em>، <em>L.casei</em> و <em>Bacillus subtilis</em>) بر رشد و بقای ناپلی آرتمیا،<em>A. fransiscana</em>، در مواجهه با باکتری بیماری­زای<em>Vibrio campbellii</em> در شرایط نوتوبیوتیک بررسی شد. تعداد 1560 عدد ناپلیوس به‌طورمساویبه 78 لوله فالکون حاوی30 میلی‌لیتر آب اتو‌کلاو شده با شوری ppt 70 منتقل شدند. تیمارها شامل یک شاهد (جلبک دونالیلا) و 12 تیمار از 3 باکتری پروبیوتیکی (هرکدام با جایگزینی­های 25%، 50%، 75%، 100%) با 6 تکرار بود. در روز ششم میزان بقا، طول ناپلی­ها و شمارش پرگنه باکتری‌های موجود در بدن ناپلی­ها بررسی شدند. مواجهه با باکتری <em>V. campbellii</em> در روز ششم انجام شد. بیشترین طول ناپلی­ در تیمار 25% باکتری <em>L. plantarum</em> و 75% جلبک دونالیلا مشاهده گردید(05/0p<). بیشترین میزان بقا در ناپلی پس از 24 و 48 ساعت مواجهه با باکتری <em>V. campbellii</em> در تیمار 100% باکتری <em>L. plantarum</em> و کمترین درصد بقا در تیمار 100% جلبک دونالیلا مشاهده شد. نتایج حاصل از شمارش پرگنه باکتری‌ها در روز ششم اختلاف معناداری بین تیمارها نشان داد(05/0p<). بیشترین تعداد پرگنه در تیمارهای 100% باکتری <em>B. subtilis</em> و <em>L. casei</em> بود. کمترین تعداد پرگنه باکتری‌ها در تیمارهای 25% باکتری <em>L. plantarum</em> و <em>L. casei</em> 75% جلبک دونالیلا مشاهده شد. نتایج نشان داد که استفاده از باکتری <em>L. plantarum</em> با جایگزینی 25% با جلبک دونالیلا عملکرد بهتری نسبت به باکتری‌های <em>L. casei</em> و <em>B. subtilis</em> دارد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21190_9eb6efc1928a2c550b803bcd5d64faaf.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Effects of frozen storage of silver carp (Hypophthalmichthys molitrix) on qualitative properties of surimi powder اثرنگهداری ماهی کپور نقره‌ای Hypophthalmichthys molitrix))منجمد بر خواص کیفی پودر سوریمی تولیدی 19 34 21191 FA حدیث امیری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان بهاره شعبان پور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان کاوه رحمانی فرح دانشگاه ارومیه Journal Article 1970 01 01 The effects of frozen storage (-20°C) of silver carp (<em>Hypophthalmichthys molitrix</em>) for periods of 0 (control), 2, 4 and 6 months on the qualitative properties of surimi powder was investigated. Qualitative characteristics were assessed through analysis of proximate composition, sensory evaluation, color changes, density, oil adsorption capacity, water holding capacity, protein solubility, emulsifying capacity, emulsion stability, foam capacity and stability, gel forming ability, and thiobarbituric acid value. Most of the qualitative indices decreased significantly (p<0.05) in the treatments, including the water holding capacity and the percentage of protein solubility that, respectively, decreased from 13.4ml/g and 7.42% in the control to 10.46 ml/g and 4.82% after 6 months of frozen storage. Besides, the treatments didn’t show foam. The density and thiobarbituric acid increased significantly with time (p<0.05). Based on the analyses as well as sensory assessment, quality of silver carp surimi powder was maintained in -20°C frozen storage up to four months. اثر نگه‌داری ماهی کپور نقره­ای منجمددر دمای C°20- در فواصل زمانی 0، 2، 4، 6 ماه بر خواص کیفی پودرسوریمی تولیدی بررسی شد. ویژگی­های کیفی پودر سوریمی تهیه شده با سنجش ترکیب شیمیایی، تغییر رنگ، ارزشیابی حسی، چگالی، ظرفیت جذب روغن، ظرفیت نگه‌داری آب،درصد حلالیت پروتئین، ظرفیت امولسیونی و پایداری امولسیون، ظرفیت و پایداری کف، توانایی تشکیل ژل و میزان تیوباربیوتیک اسید آنالیز گردید. بررسی. نتایج بیانگرکاهش معنادار (05/0p<)اکثر شاخص‌ها در تیمارها نسبت به شاهد بود، به‎طوریکه ظرفیت نگه‌داری آب و درصد حلالیت پروتئین تیمارها طی دوره نگه‌داری تا ماه ششم به ترتیب از 4/13 به 46/10 میلی­لیتر بر گرمو از 42/7 درصد به 82/4 درصدکاهش یافت.همچنین تیمارها به لحاظ ثبات کف پایدار نبودند. میزان چگالی و تیوباربیتوریک اسیدTBA))در تیمارها با گذشت زمان روند افزایشی معنا­داری داشتند(05/0p<). با توجه به نتایج به‌دست آمده و از دیدگاه ارزیابان حسی، تولید پودر سوریمی با کیفیت مطلوب از ماهی کپور نقره­ای منجمد، تا ماه چهارم نگهداری ماهی در دمایC°20- درجه می­باشد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21191_6d81df16fca504b6fb9280b11d2b0ae0.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Fatty acids profile, body lipid content and lipase activity in juvenile Siberian sturgeon (Acipenser baerii, Brandt, 1869) fed on different dietary macronutrients ترکیب اسیدهای چرب، محتوای چربی بدن و فعالیت آنزیم لیپاز در بچه تاس‌ماهی سیبری (Acipenser baerii, Brandt, 1869) تغذیه شده با سطوح مختلف ماکرونوترینت 35 50 21192 FA سیده صدیقه بابایی دانشجوی دکتری دانشکده علوم دریایی تربیت مدرس عبدالمحمد عابدیان کناری استاد گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس مهدی هدایتی دانشیار مرکز تحقیقات سلولی مولکولی، انستیتو تحقیقات علوم درونریز، دانشگاه شهید بهشتی محمد علی یزدانی ساداتی استادیار موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر Journal Article 1970 01 01 The present study investigateeffect of different dietary macronutrient composition on fatty acids profile, body fat and pancreatic lipase enzyme activity in Siberian sturgeon. A group of 180 Siberian sturgeons juvenile (initial weight, 30 ± 5 g) were used in this experiment and fed on four isoenergetic diets. Diets were named LP-St (low protein and high carbohydrate: lipid ratio), HP-St (high protein and high carbohydrate: lipid ratio), LP-L (low protein and low carbohydrate: lipid ratio) and HP-L (high protein and low carbohydrate: lipid ratio). Fish were fed apparent satiety for 10 weeks. The samples were obtained from body carcass and juveniles intestine. In this study, the same level of fish oil and sunflower oil were used as a source of diet lipid content. The HUFAs content in HP-St and LP-L diets were showed highest and lowest value, respectively. The results showed the body fatty acidsprofiles was significantly affected by fatty acids composition in diets (P < 0.5). Diets with high protein and high carbohydrates concentrated SFA and MUFA in fish carcass. Moreover, the PUFA content increased in sturgeon fed with high lipid diet. However,the results of this study showed the body lipid content wasaffected by total lipid content of diet and lipase activity decreased in Siberian sturgeon intestine fed on LP-L diet with lowest HUFA. در مطالعه حاضر، تأثیر سطوح مختلف ماکرونوترینت جیره بر تغییرات اسیدهای چرب، چربی بدن و فعالیت آنزیم لیپاز در تاس‌ماهی سیبری بررسی شد. در این آزمایش، یک گروه از 180 قطعه بچه تاس‌ماهی سیبری (وزن اولیه 5±30 گرم) با 4 جیره با سطح انرژی یکسان تغذیه شدند. جیره‌ها به‌ترتیب LP-St (پروتئین پایین و نسبت کربوهیدرات به چربی بالا)؛ HP-St (پرتئین بالا و نسبت کربوهیدرات به چربی بالا)، LP-L (پروتئین پایین و نسبت کربوهیدرات به چربی پایین) و HP-L (پروتئین بالا و نسبت کربوهیدرات به چربی پایین) نام‌گذاری شدند. ماهیان به مدت ده هفته و در سطح اشباع تغذیه شدند. نمونه‌برداری از بافت بدن و همچنین روده بچه ماهیان صورت گرفت. در این مطالعه از دو منبع روغن ماهی و روغن آفتاب‌گردان با نسبت یکسان به‌عنوان منبع چربی جیره استفاده شده است. ترکیب اسیدهای چرب HUFA در جیره HP-St و LP-L به‌ترتیب بیشترین و کمترین مقدار بودند. نتایج نشان داد ترکیب اسیدهای چرب بافت بدن به‌طور معناداری تحت تأثیر ترکیب اسیدهای چرب جیره هستند (5/0>p). جیره­هایی با پروتئین و کربوهیدرات بالا سبب تجمع SFA و MUFA در بافت این ماهیان شده است. در تاس‌ماهیان تغذیه شده با جیره محتوای چربی بالا، محتوای PUFA در بافت بدن افزایش یافت. نتایج این مطالعه نشان داد تجمع چربی در بافت بدن تحت تأثیر میزان کل محتوای چربی جیره می­باشد و فعالیت آنزیم لیپاز در روده تاس‌ماهی سیبری در جیرهLP-L تحت تأثیر میزان کم HUFA، کاهش یافته است. https://jfst.modares.ac.ir/article_21192_b9460526dc7daf0e629f28efca761e7a.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 The effect of some chemical factors on serinoproteinases activity of trypsin and chymotrypsin in Caspian brown trout (Salmo trutta caspius) fry تأثیر برخی از عوامل شیمیایی بر فعالیت آنزیم‌های سرینوپروتئیناز تریپسین و کیموتریپسین در بچه ماهی نورس آزاد دریای خزر (Salmo trutta caspius) 51 63 21193 FA عباس زمانی عضو هیات علمی و مدیرگروه شیلات دانشگاه ملایر Journal Article 1970 01 01 The effect of metal ions, surfactant, oxidizing agents and enzyme inhibitors was considered on trypsin and chymotrypsin activity of the Caspian brown trout fry. The results showed K⁺ and Na⁺ didn’t significanly decrease trypsin and chymotrypsin activity (p>0.05). Ca²⁺ and Mg²⁺ significantly increased trypsin and chymotrypsin activity (p<0.05). Mn²⁺,Cu²⁺,Ba²⁺,Co²⁺,Zn²⁺,Fe²⁺ and Al³⁺ significantly decreased the activity of trypsin and chymotrypsin (p<0.05). Saponin and taurocholic acid significantly increased trypsin and chymotrypsin activity. Sodium cholate significantly increased chymotrypsin activity (p<0.05), but not the trypsin activity (p>0.05). Oxidizing agents, including hydrogen peroxide and sodium perborate, significantly decreased trypsin (p<0.05). Trypsin and chymotrypsin activity significantly decreased in the presence of SBTI, PMSF and ρ-Aminobenzamidine inhibitors (p>0.05). The inhibitors such as TPCK, pepstatinA, iodoacetic acid, EDTA and ß-mercaptoethanol did not significantly decrease the trypsin activity (p>0.05), but they significantly decreased chymotrypsin activity (p<0.05). Trypsin activity in the presence of TLCK showed a significant decrease (p<0.05), but TLCK and pepstatin A had no significant effect on chymotrypsin activity (p>0.05). اثر یون‌های فلزی، سورفاکتانت‌ها، عوامل اکسیدکننده و مهارکننده‌های آنزیمی بر فعالیت آنزیم‌های تریپسین و کیموتریپسین بچه ماهی نورس آزاد دریای خزر بررسی شد. یون‌هایK⁺ وNa⁺ نسبت به نمونه شاهد اثر معنا‌داری بر کاهش فعالیت آنزیم تریپسین و کیموتریپسین نداشت(05/0p>). یون‌هایCa²⁺وMg²⁺سبب افزایش معنا‌دار و یون‌هایMn²⁺،Cu²⁺،Ba²⁺،Co²⁺،Zn²⁺،Fe²⁺ وAl³⁺ باعث کاهش معنا‌دار فعالیت آنزیم تریپسین و کیموتریپسین شدند(05/0>p). سورفاکتانت‌های ساپونین و اسید تاروکولیک باعث افزایش معنا‌دار در فعالیت آنزیم تریپسین و کیموتریپسین نسبت به شاهد شدند(05/0>p)، ولی سدیم کولات افزایش معنا‌داری را بر فعالیت آنزیم تریپسین و کیموتریپسین نشان نداد (05/0<p). عوامل اکسیدکننده پراکسیدهیدروژن و سدیم پربورات باعث کاهش معنا‌دار فعالیت آنزیم تریپسین و کیموتریپسین گردید (05/0>p). فعالیت آنزیم تریپسین و کیموتریپسین نسبت به شاهد در حضور مهارکننده‌های SBTI، PMSF و پاراآمینوبنزآمیدین کاهش معنا‌داری داشت (05/0>p). مهارکننده‌های TPCK، پپاستاتینA، یدواستیک اسید، EDTA و بتامرکپتواتانول بر روی فعالیت آنزیم تریپسین در مقایسه با شاهد کاهش معنا‌داری نداشتند(05/0<p). فعالیت آنزیم کیموتریپسین در حضور مهارکننده‌های TPCK، یدواستیک اسید، EDTA و بتامرکپتواتانول کاهش معنا‌دارداشت (05/0>p). فعالیت آنزیم تریپسین در حضور مهارکننده TLCKکاهشیمعنا‌دار نشان داد (05/0>p). اثر مهارکننده‌های TLCK و پپاستاتینA روی فعالیت آنزیم کیموتریپسین در مقایسه با شاهد کاهش معناداری نداشت (05/0<p). نتایج نشان داد فعالیت آنزیم‌های تریپسین و کیموتریپسین در بچه ماهی نورس آزاد دریای خزر تحت‌تأثیر عوامل شیمیایی ارزیابی شده در حداقل غلظت‌شان بود. https://jfst.modares.ac.ir/article_21193_c9108dde6dd7b4e071129d2f9100fa55.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Life cycle of Bobtail Squid, EuprymnahyllebergiNateewathana 1997, from egg incubation to spawning at laboratory condition چرخه زندگی اسکویید دم‌کوتاه ((EuprymnahyllebergiNateewathana, 1997 از تفریخ تخم تا تخم‌ریزی در شرایط آزمایشگاهی 65 73 21194 FA حسن ساربان ایستگاه تحقیقات شیلاتی نرمتنان بندرلنگه Journal Article 1970 01 01 The life cycle of bobtail squid (<em>Euprymnahyllebergi</em>:Sepiolidae) was investigated by incubating its eggs and rearing the hatchlings at 28.5±0.5°C and 37-38ppt salinity conditions in the Molluscs Research Station (Bandar Lengeh). After 12±3 days incubation, hatchlings with 2.23±0.05 mm mantle length and 4±1 mg wet weight emerged out. Hatchlings were fed with artemia, mysid shrimp and postlarvae of white-leg shrimp. In 30 days, they grew to 5.94±1.18 mm and 254±16 g, in 60 days to 13.96±1.87 mm, and 2.214±0.213 g, and in 90 days they grew to 18.14±2.23 mm and 4.234±0.548 g. First mating and spawning was observed in days 109 and 110, respectively, when the squids were 20.12±2.64 mm in mantle length and 5.849±1.204 g in body weight. Each female laid 70±10 eggs and died 2-4 days after spawning, followed by males after 7-15 days. Results show that bobtail squid have short life span and can easily be produced and succeeded by the next generation under laboratory conditions. چرخه زندگی اسکویید دم‌‌کوتاه،<em>Euprymnahyllebergi</em> از خانواده Sepiolidae، با تفریخ تخم‌ها و پرورش نوزادان در دمای 5/0±5/28 درجه سانتی‌گراد و شوری 38-37 در هزار، در ایستگاه تحقیقات شیلاتی نرم‌تنان بررسی شد. پس از 2±13 روز انکوباسیون، اسکویید نوزاد با طول مانتل 05/0±23/2 میلی‌متر و وزن 1±4 میلی‌گرم از تخم بیرون آمد و با آرتمیا، میگوی مایسید و پست لارو میگوی وانامی تغذیه شد. نوزاد در مدت 30 روز به طول 18/1±94/5 میلی‎متر و وزن 16±254 میلی‎گرم، در مدت 60 روز به 87/1±96/13 میلی‌متر و 213/0±214/2 گرم، و در مدت 90 روز به 33/2±14/18 میلی‎متر و 548/0±234/4 گرم رسید. در مدت 109 روز که طول اسکویید به 64/2±12/20 میلی‌متر و وزن 204/1±849/5 گرم رسیده بود، اولین جفت‎گیری و در روز 110 تخم‌گذاری صورت گرفت و هر ماده به‌طور متوسط 10±70 عدد تخم گذاشت. ماده‌ها 4-2 روز و نرها 15-7 روز پس از تخم‌گذاری از بین رفتند. نتایج کلی نشان داد که عمر این نوع اسکویید کوتاه بوده و به‌راحتی در شرایط آزمایشگاهی نسل بعدی خود را به‌وجود می‌آورد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21194_048254aeb7077a501a9098fef163a813.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Genetic structure of different strains of ornamental barb (Puntius tetrazona) by microsatellite markers ساختار ژنتیکی سویه‌های مختلف گونه تایگر بارب (Puntius tetrazona) با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره‌ای 75 90 21195 FA سید ایمان فاضل دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل غلامرضا داشاب استادیار ژنتیک و اصلاح دام دانشگاه زابل مهدی وفای واله استادیار ژنتیک و اصلاح دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل Journal Article 1970 01 01 The genetic structure, diversity and population kinship of four strains of ornamental barb, <em>Puntius tetrazona</em>, viz. tiger, green, albino and rose barb, was studied through microsatellite markers. Genomic DNA was extracted from dorsal fin tissue of 160 individuals (40 per strain) using kit and its protocol from Denazist Co. PCR amplification was performed using four pairs of microsatellite primers (Sm17, Sm25, Ma106 and Ma109). PCR products were electrophoresed on 8% acrylamide gel and stained with silver nitrate. The results showed that all loci were polymorphic. A total of 21 alleles for four markers in four strains was found. The mean number of alleles per locus at the population level was 5.25, and the number of alleles per polymorphic locus varied between 3 and 6. Average number of the observed alleles in tiger, green, albino and rose barb strains were 3.25, 3.25, 4 and 3.25, respectively. The observed and expected heterozygosity averages were 0.24 and 0.49, respectively. Most cases significantly deviated from Hardy-Weinberg equilibrium (p≤0.01). The analyses of molecular variance showed high genetic diversity (97%) within populations. The F_st value was 0.03 which indicates the low genetic differentiation between populations. UPGMA cluster analysis based on Nei genetic distance showed two different populations inhabiting the regions. Therefore, the microsatellite markers used in this study were found suitable for the different strains, and the degree of diversity was very low between strains, indicating a high degree of kinship. تنوع، ساختار ژنتیکی و میزان تفرق چهار سویه از ماهی زینتی بارب، <em>Puntius tetrazona</em>، شامل تایگر، رزی، آلبینو و گرین بارب با استفاده از نشانگر­های ریزماهواره­ای بررسی شد. استخراج DNA از160 قطعه ماهی (هر سویه 40 قطعه) از بافت باله پشتی با استفاده از کیت دنا-زیست آسیا و پروتکل شرکت انجام گردید. واکنش تکثیر 4 نشانگر با استفاده از آغازگرهایSm17، Sm25، Ma106 و Ma109 انجام و بر روی ژل آکریل آمید 8 درصد الکتروفورز شد. نتایج بیانگر چند­شکلی بودن تمام جایگاه‌های مورد مطالعه بود. تعداد آلل­های مشاهده شده چهار جایگاه در تمام جمعیت برابر با 21 آلل بود. میانگین تعداد آلل به‌ازای هر نشانگر در تمام جمعیت برابر با 25/5 و در دامنه 3 تا 6 آلل قرار داشت. متوسط تعداد آلل مشاهده شده هر سویه به‌ترتیب تایگر، گرین، آلبینو و رزی بارب برابر 25/3، 25/3، 4 و 25/3 آلل بودند. متوسط هتروزیگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار در تمام جمعیت به‌ترتیب برابر با 24/0 و 49/0 بودند. اکثر جایگاه‌ها در جمعیت­های مختلف انحراف از تعادل هاردی-واینبرگ را نشان دادند. تجزیه داده­های مولکولی نشان داد که بخش قابل توجهی از تنوع افراد (97 درصد) در درون سویه­ها است. مقدارF_st در مطالعه حاضر برابر با 03/0 بود که نشان از تفرق پایین جمعیت­ها است. تجزیه کلاستری UPGMA براساس فاصله ژنتیکیNei تفرق بسیار کمی در بین سویه­های مختلف تایگر بارب نشان داد. بنابراین، هر چند نشانگرهای ریزماهواره‌ای استفاده شده در مطالعه ساختار ژنتیکی سویه­ها مناسب بودند، اما درجه تفرق سویه­ها بسیار کم و حاکی از درجه خویشاوندی بالای آنها است. https://jfst.modares.ac.ir/article_21195_db90a31ac5c9409572031b5ff841077a.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Effects of adding different percentages of carboxymethyl cellulose and tragacanth gum on textural and sensory characteristics of silver carp (Hypophthalmichthys molitrix) fried fish ball تأثیر افزودن صمغ‏های کربوکسی‏متیل سلولز و کتیرا بر ویژگی‏های بافتی و حسی کوفته ماهی کپور نقره‏ای (Hypophthalmichthys molitrix) سرخ شده 91 107 21196 FA سحر موسوی دانشجوی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان سید مهدی اجاق عضو هیئت علمی و مدیر گروه فرآوری محصولات شیلاتی دانشگاه گرگان علیرضا عالیشاهی عضو هیئت علمی دانشگاه گرگان Journal Article 1970 01 01 Carboxymethyl cellulose (CMC) and tragacanth gums at 0.5 and 1% levels % were added to the fish balls from silver carp to improve the its texture and sensory characteristics. The proximate composition, physical factors (batter pick-up, product yield, shrinkage and oil absorption reduction), sensory analysis and textural properties of fried balls were compared with the control treatment. All treatments showed less fat and oil absorption rate (p> 0.05) compared to the control treatment. Treatment containing 1% tragacanth gum showed the highest levels of wet, lightness, hardness and springiness, while treatment containing 1% CMC showed the highest product yield and lowest amounts of expressible water, fat, lightness, oil absorption and springiness (p>0.05). Overall, the performance of tragacanth gum on the texture characteristics was more desirable than CMC gum. All textural index decreased in treatments containing 1% gum. Hence, the use of low levels of the gums is recommended. برای بهبود ویژگی‏های بافتی و کیفی کوفته سرخ شده از ماهی کپور نقره‏ای، صمغ‏های کربوکسی‏متیل‏سلولز و کتیرا در مقادیر 5/0 و 1 درصد به کوفته افزوده شده و از نظر ترکیبات تقریبی متشکله، عوامل فیزیکی (درصد جذب لعاب، بازده محصول، چروکیدگی و کاهش جذب روغن)، رنگ‏سنجی، آنالیز حسی و ویژگی‏های بافتی با تیمار شاهد مقایسه شدند. تمامی تیمارها نسبت به تیمار شاهد مقدار چربی و میزان جذب روغن کمتری نشان دادند (05/0>p). تیمار حاوی 1 درصد صمغ کتیرا بالاترین مقادیر رطوبت، روشنایی، سختی و کشسانی را نشان داد، در حالی‌که تیمار حاوی 1 درصد کربوکسی‏متیل‏سلولز بالاترین میزان بازده محصول و پایین‌ترین مقادیر رطوبت تحت فشار، چربی، روشنایی، جذب روغن و کشسانی را نشان داد (05/0>p). به‌طور کلی عملکرد صمغ کتیرا بر ویژگی‏های بافتی مطلوب‏تر از صمغ کربوکسی‏متیل‏سلولز بود و تمامی شاخص‏های بافتی در تیمارهای حاوی 1 درصد صمغ کاهش یافتند، از این‌رو کاربرد درصدهای پایین این صمغ‏ها توصیه می‏شود. https://jfst.modares.ac.ir/article_21196_4ed3afdfc92c378c6be80b20f50cc02c.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Effects ozonized ice on the chemical and microbial quality of Indian mackerel (Rastrelliger kanagurta) muscle during short term storage تأثیر یخ ازن‌دار برکیفیت شیمیایی و میکروبی عضله ماهی طلال (Rastrelligerkanagurta) طی دوره کوتاه مدت نگهداری 109 120 21197 FA روزیتا میان دانشگاه تربیت مدرس مسعود رضائی دانشگاه تربیت مدرس محمد صدیق مرتضوی پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، بندرعباس Journal Article 1970 01 01 The effect of ozonized ice on shelf-life of Indian mackerel (<em>Rastrelliger kanagurta</em>) muscle was studied during 16 days storage period, based on chemical and microbial assessments. Chemical analysis (pH, total volatile nitrogen bases, peroxide, trimethylamine) and microbial analysis (total bacterial load and psychrophillic bacteria) was done every four days. The lowest pH, TVB-N and TMA values were observed in the ozonized ice treatment, while its PV value was higher. The ozonized ice effectively reduced the total viable count (TVC) and psychrophillic bacterial count (PTC) by 2.22 and 2.07 log₁₀ CFU cm^-2, respectively, at 12 days period. Thus, the ozonized ice protected fish quality better than the control treatment until the end of storage. اثر یخ ازن‌دار بر ماندگاری عضله ماهی طلال، <em>Rastrelliger kanagurta</em><em>،</em> طی 16 روز نگه‌داری با ارزیابی‌های شیمیایی و بار میکروبی بررسی شد. آزمایش‌های شیمیایی (اندازه‌گیری مقادیر pH، مجموع بازهای نیتروژنی فرار، پراکساید، تری‌‌متیل آمین) و میکروبی (شمارش بار باکتریایی کل و باکتری‌های سرمادوست) به‌صورت دوره‌ای هر چهار روز انجام گردید. کمترین میزان pH، بازهای نیتروژنی فرار و تری‌متیل آمین در تیمار یخ ازن‌دار مشاهده شد، در حالیکه میزان پراکساید بالاتری را نسبت به گروه شاهد نشان داد. تیمار یخ ازن‌دار به‌طور مؤثری باعث کاهش بار باکتریایی کل (TVC) و سرماگرا (PTC) گردید که میزان این کاهش در روز 12 به‌ترتیب برای TVC و PTC، 22/2 و log₁₀ CFU cm^-2 07/2 نسبت به نمونه شاهد بود. بنابر این، یخ حاوی ازن تا پایان دوره نگهداری توانست کیفیت ماهی طلال را نسبت به تیمار شاهد بهتر حفظ کند. https://jfst.modares.ac.ir/article_21197_2f288d64ad0efe3ebc5f7ad1a464299c.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Proximate analysis and fatty acid composition of silver carp (Hypophthalmichthys molitrix) fillet after flash frying, frozen storage and deep-fat frying بررسی ترکیب شیمیایی و محتوای اسیدهای چرب فیله کپور نقره‌ای (Hypophthalmicththys molitrix) پس از سرخ‌کردن سریع، نگه‌داری به‌صورت منجمد و سرخ‌کردن نهایی 121 133 21198 FA اسحق زکی پور رحیم آبادی عضو هیات علمی دانشگاه گیلان خدیجه نورزایی دانش آموخته کارشناسی ارشد ابراهیم علیزاده دوغیکلایی عضو هیات علمی دانشگاه زابل Journal Article 1970 01 01 The fatty acid composition and changes in silver carp fillet after flash frying, frozen storage and deep frying of was studied. For this purpose, fillets with edible coating and uncoated were tested. Fillets after flash frying for 30s, cooling, packaging and cooling were kept in freezer for three months, then deep fried. Flash frying and final deep frying increased the amount of total fat in fillets. The fat content of samples (5.07% at day 0) changed to 9.52 ± 1.97 and 7.54 ± 2.80 % after flash frying and to 9.33 ± 0.70 and 9.39 ± 0.24 % after final deep frying in uncoated and coated samples, respectively. Moisture content decreased after frying and increased after 3 months frozen storage (P<0.05). Twenty six saturated and unsaturated fatty acids were detected in samples. N-3/n-6 ratio was 3.37 in control samples. This ratio was 0.82 and 0.65 for uncoated and coated samples, respectively after flash frying and decreased to 0.66 and 0.28 after final deep frying. Atherogenic index (AI) and thrombosis index (TI) in day 90 after final deep frying in uncoated and coated treatments were 0.60, 0.53 and 0.57 and 0.69, respectively. تغییر در ترکیب اسید چرب فیله کپورنقره‌ای با روکش خوراکی و بدون روکش پس از سرخ‌کردن سریع، نگه‌داری به‌صورت منجمد و سرخ‌کردن نهایی بررسی شد. فیله‌ها پس از فرایندسرخ‌کردن سریع به‌مدت 30 ثانیه، سرد و بسته‌بندی شده و پس از انجماد به‌مدت سه ماه در فریزر نگه‌داری شده و سپس مجدد تحت تیمار سرخ‌کردن نهایی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که سرخ‌کردن سریع و نهایی باعث افزایش میزان چربی کل آنها شده، به‌طوری‌که محتوای چربی نمونه‌های خام در روز صفر (07/5 درصد) به‌ترتیب به 97/1 ± 52/9 و 80/2 ± 54/7 درصد پس از سرخ‌کردن سریع و به 70/0 ± 33/9 و 24/0 ± 39/9 درصد پس از سرخ‌کردن نهایی در نمونه‌های بدون روکش و با روکش تغییر یافت. محتوای رطوبت نمونه‌ها پس از سرخ‌کردن کاهش و بعد از نگهداری به مدت 3 ماه در فریزر افزایش نشان داد (05/0p<). تعداد 26 نوع اسید چرب از انواع اشباع وغیراشباع در نمونه‌ها شناسایی گردید. نسبت اسیدهای چرب امگا-3 به امگا-6 در نمونه‌های شاهد 37/3 بود. این نسبت در تیمار بدون روکش و روکش‌دار پس از سرخ‌کردن سریع به‌ترتیب 82/0 و 65/0 بود و در روز 90 پس از سرخ‌کردن نهایی به 66/0 و 28/0کاهش یافت. شاخص‌های آتروجنیک (AI) و ترومبوجنیک (TI) در روز 90 پس از سرخ‌کردن نهایی به‌ترتیب در تیمار بدون روکش و تیمار روکش‌دار، 60/0، 53/0 و 57/0، 69/0 بود. https://jfst.modares.ac.ir/article_21198_bbbc2dd37f2c9a36f393493b152d7bda.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 4 4 2016 02 20 Effects of starvation periods on some blood indicators of stress in the Persian sturgeon (Acipenser persicus) تأثیردوره‏های گرسنگی برشاخص‏های خونی استرس درتاس‌ماهی ایرانی (Acipenser persicus) 135 147 21199 FA رضوان اله کاظمی عضو هیئت علمی محمد حسن زاده صابر کارشناس محمد پورکاظمی عضو هیئت علمی- رئیس موسسه محمد علی یزدانی عضو هیئت علمی مهتاب یارمحمدی موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر Journal Article 1970 01 01 The effects of starvation periods on physiological response of the juvenile Persian sturgeon, <em>Acipencer persicus</em>, was assessed through such stress factors as glucose, cortisol and hepatic enzymes for a period of 8 weeks. For this purpose, in a randomly designed experiment, five groups of fish (108.04 ± 0.28 gr) in 3 replicates were starved for a period of 0 (control), 1, 2, 3 and 4 weeks and fed them to satiation after their starvation lags. Blood plasma glucose and cortisol during starvation periods did not significantly change (p>0.05). This indicates high performance of this specific in maintenance of blood glucose during starvation and recovery of glucose level after feeding. However, plasma hepatic enzymes level in fasting treatments increased (p<0.05), but reached the control level after 4 weeks of feeding. Considering the role of liver enzymes in gluconeogenesis and taking into consideration the constant plasma glucose and cortisol during periods of food deprivation, it seems that liver enzymes in the Persian sturgeon during food deprivation play a key role in stabilizing blood glucose. Considering the role of liver enzymes in gluconeogenesis, and taking into consideration the constant plasma glucose and cortisol during periods of food deprivation, In this study, it seems that liver enzymes in the Persian sturgeon during food deprivation play a key role in stabilizing blood glucose. تأثیر دوره‏های گرسنگی بر پاسخ‏های فیزیولوژیک ازطریق‌شاخص‏های استرس (سطوح گلوکز، کورتیزول و نیز آنزیم‏های کبدی) درتاس‌ماهی ایرانی،<em>Acipenser persicus</em>، با وزن متوسط 28/0± 06/108 گرم و در شرایط پرورشی یکسان به‌مدت 8 هفته بررسی شد. این مطالعه در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با پنج گروه آزمایشی و در سه تکرار شامل گروه کنترل (بدون دوره گرسنگی) و تیمارهای یک، دو، سه و چهار هفته گرسنگی، و چهار هفته غذادهی در حد اشتها پس از دوره گرسنگی بود. سطوح گلوکز و کورتیزول پلاسما در طول گرسنگی و تغذیه مجدد نسبت به گروه شاهد تغییر معنا‏داری نیافت (05/0p>) که نشانگر توانایی بالای این گونه در حفظ گلوکز خون در طی دوره‏های مختلف گرسنگی و بازیابی مقادیر پلاسمایی گلوکز خون پس از تغذیه مجدد بود. درحالی‌که سطوح آنزیم‏های کبدی پلاسما شامل AST، ALT و ALP در تیمارهای گرسنگی نسبت به شاهد، افزایش معنا‏داری را نشان داد، به‌طوری‌کهپس از تغذیه مجدد در تیمارهای گرسنگی کاهش و به حد تیمار شاهد رسید. با توجه به نقش آنزیم‏های کبدی در گلوکونئوژنز و با در نظر گرفتن ثابت ماندن گلوکز و کورتیزول پلاسما طی دوره‏های گرسنگی، به‌نظر می‏رسد که آنزیم‏های کبدی در ثابت نگه‌داشتن قند خون طی دوران گرسنگی، نقش مهمی را دراین‌ماهی ایفا می‏کنند. https://jfst.modares.ac.ir/article_21199_9fccd04fe67747a7de261215c0cfea76.pdf