دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Effect of emulsifier on growth performane, blood factors and body composition in rainbow trout (Onchorhyncus mykiss) fed fat powder اثر امولسیفایر بر عملکرد رشد، فراسنجه‌های خون و ترکیب‌بدن قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) تغذیه‌شده با جیره حاوی پودر چربی 1 13 21260 FA بتول ادهمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری عبدالصمد کرامت امیرکلایی استادیار، گروه شیلات، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران Journal Article 1970 01 01 This trial was to investigate the effect of emulsifier on growth performance, blood factors and carcass composition in rainbow trout (Onchorhyncus mykiss) fed fat powder diet. A basal diet was formulated using common feed ingredients supplemented with 0.5 and 1% of cholic acid and 2 and 4% of tween80, plus a control diet without emulsifier, leading to five experimental diets. Juvenile rainbow trout with an initial weight of 27.32±2.03 g was fed with experimental diets for 8 weeks. The results showed no significant differences between the value of body weight increasing (BWI), specific growth rate (SGR), feed efficiency ratio (FCR) and hepato somatic index (HSI) (P>0.05) while, visceral somatic index (VSI) was significantly higher in control diet. Emulsifier had significant effects on blood parameters such as white blood cells (WBC), red blood cells (RBC), hematocrit (Hct), hemoglobin (Hb), MCV, MCH and MCHc (P<0.05). Diet containing 0.5% cholic acid showed higher value of WBC while control diet led to higher value of RBC. Results of serum analysis showed that inclusion of emulsifier was effected albumin, glucose and total protein value (P<0.05). 0.5% cholic acid led to the highest value among groups. Assessment of carcass composition showed significant differences among diets (P<0.05). The highest body protein values were observed in diet 0.5% cholic acid while body fat was the lowest in the same diet. It seems that emulsifier could maintain protein by fat utilization and considering no significant differences between different treatments of growth performance addition of 0.5% cholic acid is suggested. این آزمایش به منظور بررسی اثر امولسیفایر بر عملکرد رشد، فراسنجه‌های خون و ترکیب لاشه در جیره حاوی پودر چربی در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان انجام گرفت. در این آزمایش سطوح امولسیفایری در جیره‌های حاوی 60 درصد پودر چربی گنجانده شد. در تیمار شاهد به جای پودر چربی از روغن ماهی استفاده گردید. تیمارهای آزمایشی شامل 1) تیمار شاهد (بدون امولسیفایر)، 2) 5/0%کولیک اسید، 3) 1%کولیک اسید ، 4) 2%توئین80 5) 4%توئین80 بودند. ماهیان با میانگین وزن اولیه 03/2±32/27 گرم به مدت 8 هفته با جیره‌های آزمایشی تغذیه شدند. بین تیمارهای مختلف درصد افزایش وزن (BWI)، نرخ رشد ویژه (SGR)، ضریب تبدیل غذایی (FCR) و شاخص کبدی (HSI)، اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (05/0 P>)، ولی شاخص احشایی (VSI) اختلاف معنی‌داری را بین تیمارها نشان داد (05/0P<). بیشترین VSI مربوط به گروه شاهد و کمترین آن در تیمار 5/0%کولیک اسید مشاهده شد. افزودن امولسیفایر اثر معنی‌داری بر تعداد گلبول‌های سفید، تعداد گلبول‌های قرمز، هماتوکریت، هموگلوبین، MCV، MCH و MCHC داشت (05/0p<). بیشترین تعداد گلبول سفید در تیمار 5/0%کولیک اسید مشاهده شد، درحالیکه تعداد گلبول قرمز در تیمارهای حاوی امولسیفایر بیشتر از شاهد مشاهده شد. همچنین اختلاف معنی‌دار در مقدار گلوکز، پروتئین تام و آلبومین بین تیمارها مشاهده گردید (05/0p<) و بیشترین مقادیر آن‌ها مربوط به تیمار 5/0%کولیک اسید بود. ترکیب شیمیایی لاشه اختلاف معنی‌داری را نشان داد (05/0p<). با افزودن امولسیفایر چربی لاشه کاهش و پروتئین لاشه افزایش پیدا کرد. به نظر می‌رسد، افزودن 5/0% کولیک اسید با افزایش پروتئین لاشه و ارتقای رشد موجب خنثی کردن برخی اثرات منفی در هضم‌پذیری پودر چربی شده و در جیره قزل‌آلای رنگین‌کمان مناسب باشد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21260_3f2624ba9ffc5ebd40c98284e1379e99.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Evaluation of different cooking methods on the nutritional and organoleptic properties of consolidated fish burger (Kilka-Chicken) تاثیر روش‌های مختلف پخت بر خواص تغذیه‌ای و ارگانولپتیک برگرهای تلفیقی تولیدی از سوریمی ماهی کیلکای معمولی و گوشت چرخ شده مرغ 15 27 21261 FA سید ولی حسینی دانشگاه تهران فاطمه شفائی دانشگاه تهران مرضیه کی شمس دانشگاه تهران سحر مردوخی دانشگاه تهران Journal Article 1970 01 01 The aim of this research was to study the effect of nutritional and organoleptic properties of various cooking methods of burgers prepared from kilka surimi and ground chicken meat. Surimi was prepared from common Kilka (Clupeonella cultriventris) after gutting, deboning and beheading of the fish. The burgers were made with a 1:1 ratio of Kilka surimi and ground chicken meat. The burgers were fried, grilled or cooked using microwave. Nutritional properties (moisture, protein, fat, and ash), water holding capacity and organoleptic properties (taste, smell, texture, color and overall acceptability) in each treatment were measured. Moisture content and water holding capacity in raw samples, protein content in samples cooked in the microwave, and fat and ash in fried sample were higher than the other samples. For sensory evaluation, fried samples were scored the highest in terms of taste, color and overall acceptability and the samples cooked using microwave were scored the highest for their desirable smell. In this study, frying was the most desirable method of cooking due to the appealing flavor and aroma of the samples for the panelists. On the other hand, the protein content of samples cooked using microwave was significantly higher than the other treatments. The results of this study suggest that microwaving is the most efficient method of cooking for the burgers prepared from Kilka surimi and ground chicken meat.<br> Key words: Kilka fish, Surimi, Burger, cooking methods هدف از این پژوهش تاثیر روش‌های مختلف پخت بر خواص تغذیه‌ای و ارگانولپتیک برگرهای تلفیقی تولیدی از سوریمی ماهی کیلکای معمولی و گوشت چرخ شده مرغ می‌باشد. در این پژوهش از ماهی کیلکای معمولی (Clupeonella cultriventris) بعد از سر و دم زنی و تخلیه شکمی، سوریمی تهیه شد و سپس برگرهای تلفیقی با نسبت 1:1 (سوریمی ماهی کیلکا و گوشت مرغ) آماده شدند. برگرهای تلفیقی در چهار تیمار خام، سرخ شده، کبابی و مایکروویو پخته شدند. آنگاه خواص تغذیه‌ای (شامل درصد رطوبت، پروتئین، چربی، خاکستر)، ظرفیت نگهداری آب و خواص ارگانولپتیکی (شامل طعم، بو، بافت، رنگ و پذیرش کلی) در هر یک از تیمارها اندازه-گیری شدند. میزان رطوبت و ظرفیت نگهداری آب در نمونه خام، پروتئین در نمونه مایکروویو، چربی و خاکستر در نمونه سرخ شده بیشتر از سایر نمونه‌ها بود (05/0P<). در ارزیابی حسی بیشترین امتیاز از نظر طعم (20 امتیاز)، رنگ (20 امتیاز) و پذیرش کلی (73 امتیاز) به نمونه سرخ شده داده شد و در شاخص بو بیشترین امتیاز به نمونه مایکروویو داده شد (18 امتیاز). در بین روش‌های مختلف پخت، سرخ کردن به دلیل مطلوبیت بالای طعم و بو از پرطرفدار‌ترین روش‌های پخت در بین مصرف‌کنندگان به شمار می‌رود. از سوی دیگر درصد پروتئین تیمار طبخ شده به روش مایکروویو (25.25 درصد) بصورت معنی‌داری بیش از مقادیر ترکیبات مذکور در سایر تیمارها بود. از این‌رو براساس نتایج از بین سه روش، روش مایکروویو به عنوان کارآمدترین روش‌ طبخ برگر تلفیقی سوریمی ماهی کیلکا و گوشت مرغ پیشنهاد می‌شود. https://jfst.modares.ac.ir/article_21261_f543cf8c172c7e78a2420a2d7555c2f1.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 The effect of dietary yeast cell wall (Saccharomyces cerevisiae) and cinnamon essential oil (Cinnamomum verum) supplementation on growth indices, blood biochemstry and innate immunity of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) fingerlings اثر مکمل دیواره سلولی مخمر (Saccharomyces cerevisiae) و اسانس دارچین (Cinnamomum verum) جیره بر شاخص های رشد، بیوشیمی خون و ایمنی بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) 29 42 21262 FA سیران خانی دانش آموخته کارشناسی ارشد شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه کورش سروی مغانلو دانشگاه ارومیه، دانشکده منابع طبیعی، گروه شیلات احمد ایمانی استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه ناصر آق دانشیار پژوهشکده مطالعات دریاچه ارومیه، دانشگاه ارومیه رضا جلیلی دانشجوی دکتری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه Journal Article 1970 01 01 The present study was to evaluate the effect of dietary yeast cell wall (Saccharomyces cerevisiae) and cinnamon essential oil (Cinnamomum verum) supplementation on growth indices, serum biochemical parameters and immunity of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) fingerlings. Using a 2×2 factorial experiment, 276 fingerlings (9.67 ± 1.20 g) were fed four different experimental diets (including control diet, diet supplemented with 1.5 % yeast cell wall or 1 % cinnamon essential oil and a diet containing 1.5 % yeast cell wall and 1 % cinnamon essential oil) for a 60-day period. At the end of the trial, specific growth rate and weight gain significantly decreased in fish fed diet supplemented with 1% cinnamon essential oil (P≤0.05), however, feed conversion ratio was not statistically differed amongst treatments (P>0.05). Fish fed diets containing 1% cinnamon essential oil had the highest hepatosomatic index (P≤0.05). The highest red blood cell count and blood hemoglobin content belonged to group fed diet containing 1% cinnamon essential oil (P≤0.05). Simultaneous feeding with yeast cell wall and cinnamon essential oil significantly resulted in higher hematocrit value. Serum alkaline phosphatase activity was significantly increased in group fed diet containing 1.5% yeast cell wall. Dietary cinnamon essential oil supplementation also resulted in lower alkaline phosphatase, aspartate aminotransferase and gamma glutamyltransferase activity of serum (P≤0.05). The highest serum total protein and globulin content and lysozyme activity were observed in fish fed diet only supplemented with yeast cell wall (P≤0.05). In conclusion, dietary cinnamon essential oil and yeast cell wall inclusion resulted in improved immunity of rainbow trout fingerlings. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثر افزودن دیواره سلولی مخمر (Saccharomyces cerevisiae) و اسانس دارچین (Cinnamomum verum) به جیره غذایی بر برخی از فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون و ایمنی بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) انجام پذیرفت. با استفاده از آزمایش عاملی 2×2، تعداد 276 قطعه بچه ماهی (20/1 ± 67/9 گرم) با 4 نوع جیره غذایی (شاهد و جیره‌های حاوی 5/1 درصد دیواره سلولی مخمر، 1 درصد اسانس دارچین و استفاده توام از 5/1 درصد مخمر و 1 درصد اسانس دارچین) به مدت 60 روز پرورش داده شدند. در پایان آزمایش نرخ رشد ویژه و افزایش وزن بدن در تیمار حاوی اسانس دارچین کاهش یافت (05/0≥P)، اما ضریب تبدیل غذایی تیمارهای مختلف اختلاف معنی داری نداشت (05/0<P). شاخص کبدی تیمار حاوی 1 درصد اسانس دارچین بیشترین مقدار بود (05/0≥P). از نظر شاخص های خونی، بیشترین تعداد گلبول‌های قرمز و غلظت هموگلوبین خون در تیمار حاوی 1 درصد اسانس مشاهده شد (05/0≥P)، درصد هماتوکریت نیز در حضور همزمان دیواره مخمر و اسانس دارچین به بالاترین سطح رسید. میزان فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز در تیمار حاوی دیواره سلولی مخمر نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت (05/0≥P). همچنین اسانس دارچین باعث کاهش میزان فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز، آسپارتات آمینو ترانسفراز و گاما گلوتامیل ترانسفراز گردید (05/0≥P). بیشترین میزان پروتئین کل، گلبولین و لیزوزیم سرم خون نیز در تیمار حاوی 5/1 درصد دیواره سلولی مخمر مشاهده شد (05/0≥P). جمع‌بندی نتایج بیانگر این است که استفاده همزمان دیواره سلولی مخمر و اسانس دارچین در جیره غذایی باعث تقویت سیستم ایمنی بچه ماهیان قزل آلای رنگین کمان می‌گردد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21262_965b31e51d54c2d604af3f8008dc1db6.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Efficacy of MS-222 and tobacco extract and their effect on physiological changes in juvenile Sterlet (Acipenser ruthenus) کارایی دو ماده بیهوشی ترکائین متان سولفانات (MS-222) و عصاره توتون و اثر بر تغییرات فیزیولوژیک بچه ماهی استرلیاد (Acipenser ruthenus) 43 60 21263 FA بهرام فلاحتکار Journal Article 1970 01 01 To investigate the efficacy of tobacco extract and MS-222, comparison of hematological parameters, and biochemical indices under optimum doses, 325 specimen of juvenile Sterlet, Acipenser ruthenus with an average weight of 64.1 ± 3.4 gr and total length of 25.3 ± 0.3 were used. Both losing time of equilibrium and induced time of anesthesia were reduced by increasing the concentrations of these two agents, whereas time of recovery increased. Optimal concentrations were selected as 675 mg/l and 60 mg/l for tobacco extract and MS-222, respectively regarding the time of anesthesia and recovery. There was a significant decrease in hematocrit, hemoglobin, number of red blood cells for all treatments compared to control group; then, significant changes was observed in the mean corpuscular volume, mean corpuscular hemoglobin. Also, white blood cells, neutrophil, lymphosyte, and eosinophil changed significantly among treatments. A significant increase in plasma cortisol was observed immediately after induction for all treatments, then decreased from start to the end. Whereas, only fish exposed to handling stress indicated significant change in glucose concentration. On the other hand, lactate concentration indicated a significant decrease trend for both tobacco extract and handling stress, which the maximum level occurred immediately after induction. Overall, considering the lower changes in biochemical indices for fish anesthetized with MS-222 compared to tobacco extract, it appears MS-222 had the lower physiological responses in juvenile Sterlet, and therefore would be recommended rather than tobacco extract. 325 عدد بچه ماهی استرلیاد با میانگین وزنی 7/0 ± 54 گرم به منظور بررسی کارایی دو ماده بیهوشی MS-222 و عصاره توتون، مقایسه پارامترهای هماتولوژی و شاخص های بیوشیمیایی تحت تاثیر غلظت بهینه مواد بیهوشی در نظر گرفته شد. غلظت mg/l 60 MS-222 و غلظت mg/l 675 عصاره توتون، با توجه به زمان های بیهوشی و بازگشت به عنوان غلظت بهینه انتخاب شدند. تعداد گلبول قرمز، هموگلوبین و هماتوکریت در ماهیان قرار گرفته در معرض استرس دستکاری، عصاره توتون و MS-222 کاهش معنی داری را نسبت به تیمار شاهد نشان دادند و به دنبال آن تغییر در میزان میانگین حجم یک گلبول قرمز و میانگین هموگلوبین یک گلبول قرمز بین تیمارها مشاهده شد. همچنین تفاوت معنی داری در تعداد گلبول های سفید، لنفوسیت، نوتروفیل و ائوزینوفیل بین تیمارها مشاهده شد. افزایش معنی داری در غلظت کورتیزول پلاسما بلافاصله بعد از شروع آزمایش در هر سه تیمار مشاهده شد و سپس روند کاهش را نشان داد؛ در حالیکه روند تغییرات گلوکز تنها برای بچه‌ماهیان قرارگرفته در معرض استرس دستکاری بدون ماده بیهوشی معنی دار بود. غلظت لاکتات نیز روند کاهشی معنی داری را برای دو تیمار استرس دستکاری و عصاره توتون نشان داد که حداکثر آن بلافاصله بعد از شروع آزمایش مشاهده شد. در مجموع باتوجه به مشاهده تغییرات کمتر در غلظت شاخص‌های بیوشیمیایی ماهیان بیهوش شده با MS-222 در مقایسه با عصاره توتون، به نظر می رسد این ماده پاسخ استرسی کمتری را در بچه ماهیان استرلیاد به همراه داشته و بنابراین استفاده از آن نسبت به عصاره توتون، توصیه می شود. https://jfst.modares.ac.ir/article_21263_a607946dc79f1013740366224ff2b175.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Combine effects of temperature and photoperiod on the ascorbic acid of green algae Scenedesmus quadricauda اثر ترکیبی دما و دوره نوری برمیزان آسکوربیک اسید در جلبک سبز Scenedesmus quadricauda 61 73 21264 FA زهرا شاهینی شمس آبادی دانشجوی کارشناسی ارشد فارغ تحصیل دانشگاه صنعتی اصفهان امیدوار فرهادیان هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان مهدی کدیور هیات علمی دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 1970 01 01 In this study, the combined effects of temperature and photoperiod on ascorbic acid of freshwater microalgae Scenedesmus quadricauda were investigated. The experiment was carried out at three photoperiods (8L:16D, 12L:12D and 16L:8D) and three temperatures (20, 25 and 30 °C) for 20 days as completely randomized design in 5-L Erlenmeyer flasks. Based on results, the acid ascorbic (AA) were significant differences among treatments (p<0.05). At 8th day of culture, the highest AA amount of 0.38±0.06% dry weight and 60.6±10.1 fg/cell were obtained at 16L:8D photoperiod at 30 °C. In addition, the lowest AA was 0.11±0.03% dry weight at 8L:16D photoperiod at 30 °C at 8th day of culture. The growth phases affect on the acid ascorbic at cultures. The AA at 16L:8D photoperiod at 30 °C at 8th day of culture (logarithmic phase) was more than that 20th day of culture (stationary phase). This study illustrated that increasing light hours improved and increasing temperature had not considerable effect on AA content among different treatments. در این تحقیق تأثیرات ترکیبی دما و دوره نوری بر آسکوربیک اسید ریز جلبک آب شیرین Scenedesmus quadricauda بررسی گردید. آزمایش با سه دوره نوری D16L:8 (ساعات روشنایی: ساعات تاریکی)، D12L:12 و D8L:16 در دما‌های 20، 25 و 30 درجه سانتی‌گراد در مدت 20 روز به صورت یک طرح کاملاً تصادفی در ارلن مایرهای 5 لیتری انجام شد. بر اساس نتایج مقدار آسکوربیک اسید در بین تیمار‌ها تفاوت معنی داری داشت (05/0 > p). در روز 8 کشت بالاترین میزان آسکوربیک اسید جمعیت S. quadricauda به مقدار 06/0±38/0 درصد وزن خشک و 1/10±6/60 فمتوگرم در سلول در تیمار D8L:16 و دمای 30 درجه سانتی‌گراد بدست آمد. علاوه بر این، کمترین میزان آسکوربیک اسید S. quadricauda در تیمار D16L:8 در دمای 30 درجه سانتی‌گراد در روز 8 کشت به میزان 03/0±11/0 درصد وزن خشک حاصل شد. مرحله رشد جلبک بر میزان اسکوربیک اسید تاثیرداشت بطوری که در شرایط نوری D8L:16 و دمای 30 درجه سانتی گراد میزان آسکوربیک اسید در روز 8 (مرحله لگاریتمی رشد) بسیار بیشتر از روز 20 (مرحله ایستایی رشد) بود. این مطالعه نشان داد که افزایش ساعات روشنایی سبب بهبود میزان آسکوربیک اسید در ریزجلبک S. quadricauda می‌شود، در حالیکه افزایش دما تأثیر قابل ملاحظه ای بر میزان آسکوربیک اسید ندارد. <br> کلید واژگان: دما، دوره نوری، آسکوربیک اسید، کشت، Scenedesmus quadricauda https://jfst.modares.ac.ir/article_21264_cfa3cd042a8f3e4fef1c323e4496c7d9.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Effects of different levels of fat and partial substitution of NaCl with KCl on quality and shelf life of silver carp (Hypophthalmichthys molitrix) sausage اثر سطوح مختلف چربی و جایگزینی بخشی از نمک کلرید سدیم با کلرید پتاسیم بر کیفیت و ماندگاری سوسیس ماهی فیتوفاگ(Hypophthalmichthys moltrix) 75 86 21265 FA سیده زهرا عرب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان بهاره شعبانپور دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان پرستو پورعاشوری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان کاوه رحمانی فرح دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ارومیه Journal Article 1970 01 01 The purpose of this study is to analyze the effects of different fat levels and substitution of sodium chloride salt with potassium chloride on physic- chemical and sensorial properties and shelf life of fish sausage produced from minced fish in the refrigerator. To do this, the sausages have been produced with different fat levels (10, 15, 20 %) and substitution of part of sodium chloride with potassium chloride( 0.95 KCl+ 0.54 NaCl and 0.47 KCl+ 1.02 NaCl)and have been reserved in refrigerator for 30 days and physical, chemical and sensorial evaluations have been done. The results of analyzing the approximate composition and PH show salient differences between different formulations of sausage and the control sample (p<0.05). By adding KCl to formulation, the final products had higher harness in comparison to the control sample. Sensorial analyze didn't show any significant difference between the samples. Treatment with higher fat content got higher score in the textural properties but this difference was not significant (p> 0.05). There was not a salient difference in color, taste and total acceptance between samples and control sample. Generally sensorial properties reduced in time but this reduction was not significant. Increase of thiobarbituric acid has been observed in all treatment over time but this amount never violated the normal range in any treatments. هدف از این پژوهش، بررسی اثر سطوح مختلف چربی و جایگزینی بخشی از نمک کلرید سدیم با کلرید پتاسیم بر خواص فیزیکو شیمیایی، حسی و ماندگاری سوسیس ماهی تهیه شده از مینس ماهی طی نگهداری در یخچال بود. در این راستا سوسیس ها با مقادیر متفاوت چربی (10، 15، 20 درصد) و جایگزینی بخشی از کلرید سدیم با کلرید پتاسیم (NaCl54 /0 +KCl95/0 و NaCl 02/1 + KCl 47/0) تهیه و به مدت 30 روز در یخچال نگهداری شدند و تحت آزمایش های فیزیکی، شیمیایی و حسی قرار گرفتند. نتایج بررسی ترکیبات تقریبی و pH، تفاوت معنی داری بین فرمولاسیون های مختلف سوسیس با نمونه شاهد نشان داد ( 05/0>P). با اضافه شدن KCl به فرمولاسیون، محصول نهایی سختی بالاتری نسبت به شاهد داشت. در آنالیز حسی هم تفاوت معنی داری بین نمونه ها دیده نشد. تیمارهایی که چربی بالاتری داشتند بیشترین امتیاز را در صفت بافت به خود اختصاص دادند اما این تفاوت معنی دار نبود (05/0< P). در رنگ، مزه و پذیرش کلی نیز تفاوت معنی داری بین سایر نمونه ها و نمونه شاهد مشاهده نشد. به طور کلی پارامترهای حسی در طول زمان کاهش یافت اما این کاهش معنی دار نبود. افزایش تیو باربیوتیک اسید در همه تیمار ها در طول زمان مشاهده شد اما در هیچ یک از تیمار ها از حد مجاز تجاوز نکرد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21265_a3301f2aa1d198cf589d59c5b76d2df4.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Effect of diets containing astaxanthin and ascorbic acid on the Oxidative rancidity and sensory assessment of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) during refrigerated storage اثرجیره غذایی حاوی آستاگزانتین و اسیدآسکوربیک بر فساد اکسیداسیونی و ویژگی های حسی گوشت ماهی قزل‌آلای رنگین کمان(Oncorhynchus mykiss) طی نگهداری در یخچال 87 103 21266 FA سید مهدی اجاق استادیار دانشکده شیلات دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان شهلا علی زاده دانشجو علیرضا عالیشاهی دانشیار سید حجت میرصادقی استاد Journal Article 1970 01 01 In this study, the diet contains ascorbic acid at a concentration of 100, 400, 1600 mg kg astaxanthin concentrations of 40, 60 and 100 mg per kilogram of meat lasting quality rainbow trout were studied. The study on 210 rainbow trout with an average weight of about 100 g was performed in seven groups. To study of the process in change and compare the quality of the samples with chemical indicators such as Peroxide (PV), Thiobarbituric acid (TBA) and hydrolysis of lipids (FFA) and PH as well as sensory indicators in five separate time periods of four days (0, 4, 8, 12 and 16) were sampled at ambient temperature in the refrigerator. The results showed that the antioxidant effect and time-consuming amounts of FFA, PH, PV and TBA was significant. Given the significance of the interaction between antioxidants and time can be concluded that the results of the main effects of treatments and time data to all levels of the antioxidant is applied. A total of 1600 samples also contain astaxanthin 100 and ascorbic acid provides the best storage conditions and sensory properties (parameters smell, taste, texture and color) had no significant difference. The results can be used also Organoleptic of the highest astaxanthin and ascorbic acid for use in the diet of fish offered. در این تحقیق اثر دو جیره غذایی شامل اسید اسکوربیک در غلظت 100، 400، 1600 میلی‌گرم بر کیلوگرم و آستاگزانتین در غلظت‌های 40، 60، 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم بر کیفیت ماندگاری گوشت ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان مورد مطالعه قرار گرفت. این بررسی برروی 210 عدد ماهی قزل آلای رنگین کمان با میانگین وزنی حدود 100 گرم به مدت هشت هفته در قالب 7 گروه انجام شد. جهت بررسی روند تغییرات و مقایسه کیفیت نمونه ها با شاخص های شیمیایی مانند پراکسید (PV)، اسید تیوباربیتوریک (TBA) و هیدرولیز چربی ها (FFA) و PH و همچنین شاخص های حسی در 5 نوبت با فاصله زمانی 4 روز یکبار (16،12،8،4،0) در دمای معمولی یخچال نمونه برداری صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که اثر آنتی اکسیدان و زمان بر مقادیر FFA، PH، PV و TBAمعنی دار بوده است(05/0p≤). بهترین ماندگاری در طول دوره نگه‎داری مربوط به نمونه‌های حاوی آستاگزانتین 100 و اسید اسکوربیک 1600 بود. همچنین بر اساس نتایج ارگانولیتیکی می توان استفاده از بالاترین مقادیرآستاگزانتین و اسید اسکوربیک را برای استفاده در جیره این ماهی پیشنهاد کرد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21266_6c19fec38725c11d5983f36ecf92f93a.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Growth performance, feed utilization, diet stability and apparent digestibility in white leg shrimp (Litopenaeus vannamii) fed with different levels of Gracilaria pygmaea عملکرد رشد، تغذیه، پایداری غذا و قابلیت هضم ظاهری در میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamii) تغذیه شده با سطوح مختلف ماکروجلبک گراسیلاریا (Gracilaria pygmaea) 105 121 21267 FA سکینه غلامی دانشجو ابراهیم ستوده گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و کشاورزی، دانشگاه خلیج فارس امین اوجی فرد هیات علمی دانشگاه خلیج فارس بوشهر (دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی) بابک قائدنیا رییس پژوهشکده میگو Journal Article 1970 01 01 In this study five diets were formulated to investigate the effects of different levels of dietary Gracilaria pygmaea powder on growth performance, feed, apparent digestibility of and water stability in juvenile Litopenaeus vannamei. Four formulated diets with three different levels of G.pygmaea (GL5, Gl10, GL15%) against a control (0% G.pygmaea) were fed to triplicate groups of L.vannamei (mean initial 6/5-7gr) for 40 days. Shrimp were fed 3 times per day, to apparent satiation and amounts of diet applied were recorded. After 40 days trial, results showed that final body weight (FBW) and weight gain (WG) of shrimp fed 10% (G.pygmaea) diets were significantly higher that those of shrimp fed other diets (P<0.05). Feed efficiency ratio (FCR) of shrimp fed 10% (G.pygmaea) diet were significantly high than that of shrimp fed control 5 and 15% (G.pygmaea) diets (P<0.05). Apparent digestibility coefficients of diets were the significantly different between the shrimp groups. Survival in all treatment was 100 %. Diets containing Gracilaria meal inclusion had significant effects on diet water stability compared with the control diet. Diet containing 15% G.pygmaea had the highest water stability after 4 h (p> 0/05). The results of this study showed that diet supplemented with 10% Gracilaria has a positive effect on the diet water stability, growth performance of Litopenaeus vannamei. این مطالعه با هدف بررسی اثر استفاده سطوح مختلف ماکروجلبک گراسیلاریا (Gracilaria pygmaea) جیره بر شاخص های رشد، تغذیه و قابلیت هضم ظاهری میگوی وانامی Litopenaeus vannamei)) انجام شد. میگوهای بامیانگین وزن اولیه 7 ± 5/6 گرم به مدت 40 روز درون آکواریوم های 150 لیتری با تراکم ذخیره سازی 12 قطعه میگو تغذیه شدند. ماکروجلبک گراسیلاریا جمع آوری شده از سواحل خلیج فارس در سه سطح 5، 10 و 15 درصد به جیره غذایی افزوده شده و با یک گروه شاهد (فاقد جلبک) مقایسه گردید. آزمایش پایداری غذا در آب به مدت 2و 4 و 8 ساعت انجام شد و طی 2 و 4 ساعت اختلاف معنی داری بین تیمارها وجود داشت (p<0.05) و بیشترین پایداری غذا در آب هم در تیمار GL15 مشاهده گردید. اما بین تیمارهای 8 ساعت آبشویی هیچ گونه اختلاف معنی داری مشاهده نگردید (p>0.05). نتایج این بررسی نشان داد شاخص های رشد و تغذیه این میگو به طور معنی داری تحت تاثیر سطوح مختلف این ماکروجلبک قرار می گیرد (p<0.05). میزان بازماندگی در تمامی تیمارها صد در صد بود. میزان قابلیت هضم ظاهری پروتئین و لیپیدخام و درصد پروتئین و لیپید هضمی بین تیمارها اختلاف معنی داری نشان دادند (p<0.05). در مجموع نتایج این آزمایش نشان داد که جیره های مکمل شده با این ماکروجلبک تاثیر مثبتی بر روی شاخص های رشد میگو و پایداری غذا در آب دارد. https://jfst.modares.ac.ir/article_21267_befa3b5d70e5d2e3ddf42758d16554ab.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Improved sensory properties and Shelf life of burger made from silver carp (Hypophthalmicthys molitrix) with using pectin ببهبود ویژگیهای حسی وماندگاری برگر تهیه شده از ماهی کپور نقره ای Hypophthalmicthys molitrix)) با استفاده از پکتین 123 131 21268 FA افشین فهیم کارشناس بیوشیمی مواد غذایی مرکز ملی تحقیقات فرآوری آبزیان علی اصغر خانی پور رئیس پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی قربان زارع گشتی رئیس بخش فرآوری آبزیان-پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی سید افشین امیری سندسی کارشناس آزمایشگاه آبزیان Journal Article 1970 01 01 To improve the texture and acceptance capabilities of silver carp burger and increase per capita consumption this product, the pectin was used as texture enhancers. Pectin is a polysaccharide that can be used in food to improve gel texture properties. In this research uses three different treatments, silver carp fried fish burger as control, fried fish burger with 0/3 % pectin as treatment 1, fried fish burger with 0/6 % pectin as treatment 2. Sensory evaluation and texture analysis tests was performed in zero phases and then monthly for six months and the results were compared with texture analysis. According to the results of the texture analysis of fish burger treatments, significant differences in the juiciness,overall acceptance was observed.The sensory evaluation index are also significant differences between fish burger formulated contains 0/3% pectin than the other two treatments was observed after six months storage at-18°C, therefor according to sensory evaluation and texture analysis, formulating fish burger contains 0/3% pectin most stable and acceptable formulation in terms of scoring during storage. به منظور بهبود بافت وقابلیت پذیرش برگر ماهی کپور نقره ای ونیز افزایش سرانه مصرف این محصول، از پکتین به عنوان بهبود دهنده بافت استفاده گردید، پکتین پلی ساکاریدی است که در مواد غذایی جهت بهبود خواص ژله ای بافت مورد استفاده قرار می گیرد در این طرح از سه تیمار مختلف شامل برگر ماهی سرخ شده کپور نقره ای به عنوان شاهد ، برگر ماهی سرخ شده همراه با 3/0 درصد پکتین به عنوان تیماریک وبرگر ماهی سرخ شده همراه با 6/0 درصد پکتین به عنوان تیمار دو استفاده گردید. آزمون های ارزیابی حسی در فاز صفر و پس از آن به صورت ماهیانه به مدت شش ماه انجام و نتایج حاصل مورد مقایسه و تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. از نظر شاخصهای ارزیابی حسی تفاوت معنی داری در آبدار بودن وپذیرش کلی محصول بین برگر ماهی فرموله حاوی 3/0 درصد پکتین به نسبت دو تیمار دیگرطی شش ماه نگهداری در سردخانه 18- درجه سانتیگراد مشاهده گردید بنابراین براساس آنالیز حسی برگر ماهی حاوی 3/0 درصد پکتین پایدارترین وقابل قبول ترین فرمولاسیون از نظر امتیازدهی در طول ذخیره سازی بوده است. https://jfst.modares.ac.ir/article_21268_bdd94213eae5e5178f6b2b8653b9b22f.pdf

دانشگاه تربیت مدرس علوم و فنون شیلات 2322-5513 6 3 2017 11 22 Determination of Antioxidant activities of two red algae (Hypnea hamulosa and Gracilaria corticata) from Persian Gulf تعیین ویژگیهای ضد اکسیدانی عصاره جلبکهای قرمز گونه Hypnea hamulosa وGracilaria corticata خلیج فارس 131 145 21269 FA الهام گرمسیری دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس مسعود رضائی هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس پروا سفری دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس آریا باباخانی هیات علمی دانشگاه گیلان Journal Article 1970 01 01 Nowadays, replacement of the synthetic antioxidants by natural ones has been noticed in the food industry. Seaweeds with rich sources of antioxidant compounds will be excellent choice for this purpose. In the study Effect of the use of water and different organic solvents such as acetone, ethanol and methanol 50% on the total polyphenol content and antioxidant activity was studied for two species of red algae Hypnea hamulosa and Gracilaria corticata of Persian Gulf. Extraction was performed using conventional solvent extraction method and the ratio of 1:20 algae: solvent. The results indicated that acetone extracts (50%) had the highest values in the total phenol contents (0.31 mg tannic acid / g algal powder), ferric reducing antioxidant power (0.06 mg tannic acid / g algal powder), DPPH radical scavenging activity 76.11% (p<0.05). Total antioxidant activity of this extract showed no significant difference with ethanolic extracts (50%) and aqueous extract (p> 0.05). Comparison of two algal species showed that in all factors except total antioxidant activity, algal species Gracilaria corticata had a higher antioxidant activity (p<0.05). Therefore conclude that solvents with different polarities have a significant effect on total phenolic content and antioxidant activity. امروزه جایگزینی ضد‌اکسیدان‌های مصنوعی با ضد‌اکسیدان‌های طبیعی در صنایع غذایی مورد توجه قرار گرفته‌است. جلبک‌ها با منابع غنی ترکیبات ضد‌اکسیدانی گزینه عالی برای این منظور خواهند بود. در این مطالعه اثر استفاده از آب و حلال‌های آلی مختلف از جمله استون، اتانول و متانول با غلظت 50% بر میزان فنول کل و فعالیت ضد‌اکسیدانی دو گونه جلبک قرمز Hypnea hamulosa و Gracilaria corticata خلیج فارس مورد بررسی قرار گرفت. استخراج با استفاده از روش غوطه وری و با نسبت 1:20 جلبک به حلال صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که مخلوط آب و استن (1:1) دارای بیشترین ترکیبات فنولی (31/0 میلی گرم تانیک اسید بر گرم پودر جلبکی)، قدرت کاهندگی آهن (06/0 میلی گرم تانیک اسید بر گرم پودر جلبکی) و مهارکنندگی رادیکال آزاد DPPH (11/76%) بود (05/0p< ). فعالیت ضد‌اکسیدانی کل این عصاره (04/0 میلی گرم اسکوربیک اسید بر گرم پودر جلبکی) اختلاف معنی‌داری با عصاره اتانولی 50% و عصاره آبی نداشت (05/0<p). مقایسه دو گونه جلبکی نیز نشان داد که در تمامی فاکتورها به استثنای فعالیت ضد‌اکسیدانی کل گونه جلبکی Gracilaria corticata دارای فعالیت ضد‌اکسیدانی بالاتری بود (05/0p< ). بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که حلالها با قطبیت‌های مختلف اثر معنی‌داری بر میزان فنول کل و فعالیت ضد‌اکسیدانی دارند. https://jfst.modares.ac.ir/article_21269_751867da54051e8825bb700aec021413.pdf