جستجو در مقالات منتشر شده


۶ نتیجه برای دلیمی اصل


دوره ۱۱، شماره ۰ - ( Spring & Summer ۲۰۰۸- ۱۳۸۷ )
چکیده

هدف: توکسوپلاسما ممکن است ایجاد آسیب در جنین و از انگل‌های فرصت‌طلب در بیماران با ایمنی سرکوب شده است. استفاده از روش‌های مولکولی برای تشخیص بیماری حساس‌تر از روش‌های سرولوژیک است. استفاده از روش PCR-ELISA حساسیت و ویژگی بالا، زمان تشخیص توکسوپلاسموزیس نیز سریع‌تر است. در این پژوهش از روش PCR-ELISA با استفاده از قطعه DNA RE، برای تشخیص توکسوپلاسموزیس به‌کار رفت. از مزایای این روش حساسیت و اختصاصی بودن و در نهایت تشخیص سریع توکسوپلاسموزیس است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه از روش کمی PCR-ELISA برای تشخیص توکسوپلاسموزیس در ۱۵ سر رت استفاده شد. بدین منظور PCR-ELISA برای تشخیص سریع توکسوپلاسموزیس راه‌اندازی شد. در این روش آغازگرهای اولیگونوکلئوتیدی برای هدف‌گیری ژن RE مربوط به تاکی‌زوئیت به‌طول ۱۳۸ جفت‌باز انتخاب شده و برای تکثیر DNA توکسوپلاسما گونده‌ای، از فرایند PCR و نشاندار کردن همزمان محصول به‌دست آمده از آن با دیگوکسی‌ژنین استفاده شد. قطعه نشاندار شده با DIG، با پروب اولیگونوکلئوتید بیوتینیله شده اختصاصی دورگه می‌شود و سپس به استرپتاودین پوشش‌دار شده در پلیت اضافه می‌شود. دورگه DNA-DNA ایجاد شده با اضافه کردن آنتی‌بادی ضد دیگوکسی‌ژنین کونژوگه شده با پراکسیداز و با روش کلریمتری قابل شناسایی است. نتایج: با استفاده از سیستم PCR-ELISA، ژن RE توکسوپلاسما گونده‌ای در مدت ۴ ساعت و با حساسیت بالا مورد شناسایی قرار گرفت. در ضمن آزمایش‌هایی برای بررسی حساسیت روش به‌کار برده شده، انجام گرفت و منحنی استاندارد مربوط به حساسیت روش نیز رسم شد. DNA توکسوپلاسما پس از ۴ ساعت قابل شناسایی است و در این روش عوامل دیگر دخالت ندارند؛ بنابراین فقط این انگل تکثیر و شناسایی می‌شود. نتیجه‌گیری: کارایی PCR-ELISA ارزیابی شد و ارزیابی‌ها نشان داد که از مزیت‌های این روش سریع، حساس، مطمئن و ساده بودن آن است؛ بنابراین می‌توان از آن به‌عنوان یک روش تشخیصی استفاده کرد.
کرانه پریزاده، عبدالحسین دلیمی اصل،
دوره ۱۱، شماره ۲ - ( ۳-۱۴۰۱ )
چکیده

تاکنون تحقیقات بسیار محدودی در مورد انگلهای ماهی کفشک گرد در کشور انجام شده است. در پژوهش حاضر، آلودگی های کرمی دستگاه گوارش ۵۰ قطعه ماهی کفشک گرد در طول فصل تابستان سال ۹۵ در بندرعباس مورد بررسی قرار گرفت. نمونه ها پس از تهیه و انتقال به آزمایشگاه از لحاظ مورفومتری مورد بررسی قرار گرفتند. روده ماهیان جداسازی و با قیچی درون  پلت باز شد و محتویات روده و محوطه بطنی با میکروسکوپ لوپ مورد مطالعه قرار گرفت. سپس انگل های جدا شده در فرمالین ۵% و یا الکل اتانول  ۷۰% فیکس و با آزوکارمن رنگ آمیزی شدند.  این انگل ها با استفاده منابع معتبر شناسایی شدند. طبق نتایج حاصل از این پژوهش، از ۵۰ عدد ماهی مورد آزمایش فقط تعداد ۵ ماهی (۱۰%) آلوده به انگل بوده اند. بدین ترتیب که در ۱۰% ماهیان، ترماتود Plagiocirrus primus   و در ۲% آنها بصورت توام ، ترماتود  Lepocreadioides zebrini    و سستود  Scolex pleuronectis  شناسایی شدند. این نتیجه نشان می دهد که در فصل تابستان در سواحل بندرعباس آلودگی این نوع ماهی به انگلهای کرمی خفیف می باشد. با توجه به سوابق پژوهش های انجام شده در مورد این ماهی،  انگل  P. primus برای اولین بار از سواحل خلیج فارس گزارش می شود.


دوره ۱۴، شماره ۱ - ( ۳-۱۳۹۰ )
چکیده

هدف: توکسوپلاسموزیس یک بیماری انگلی شایع در سراسر دنیا است که می‏تواند منجر به عوارض شدید در انسان و حیوان شود. تاکنون انواع مختلفی از DNA واکسن‏ها که حاوی یک یا چند آنتی‏ژن این انگل بوده علیه آن مورد آزمایش قرار گرفته است که برخی از آن‏ها مقاومت نسبی ایجاد نمودند. در این مطالعه DNA واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین ۱ توکسوپلاسما گوندیی به همراه آلومینیم فسفات و آلوم به‏عنوان آدجوانت معدنی استفاده شد و تأثیر آن مقایسه شد. مواد و روش‏ها: گروه‏های مختلف موش‏های BALB/c به تنهایی با پلاسمید بیانی حاوی راپتری پروتئین ۱ (pcROP۱) یا همراه با آلومینیم فسفات و آلوم ایمنی‏زایی شده و سپس شاخص‏های ایمنولوژیک شامل تکثیر لنفوسیت‏های طحالی، سایتوکین‏ها، آنتی‏بادی‏ها و میزان بقا در این موش‏ها اندازه‏گیری و مقایسه شد. نتایج: در گروهی که DNA واکسن حاوی راپتری پروتئین ۱ توکسوپلاسما همراه با آلوم تجویز شده بود، پاسخ ایمنی هومورال و سلولی (نوع Th۱) قوی‏تر از گروهی بود که همین DNA واکسن را همراه با آلومینیم فسفات دریافت کرده بود. ولی در گروهی که DNA واکسن حاوی راپتری پروتئین ۱ توکسوپلاسما به تنهایی تجویز شده بود، پاسخ‏های ایمنی از هر دو گروه مذکور بالاتر بود. بعد از چالش موش‏ها، میزان بقا در گروه‏هایی که DNA واکسن مذکور را همراه با آلوم یا به تنهایی دریافت نموده بودند به‏طور معنی‏دار افزایش یافت ولی میزان بقا در گروهی که همین DNA واکسن را همراه با آلومینیم فسفات دریافت نموده بود، افزایش چشمگیری نشان نداد (۰۵/۰P≤) نتیجه‏گیری: نتایج بررسی حاضر نشان داد که آلوم و آلومینیم فسفات توانایی بالقوه برای افزایش تأثیر DNA واکسن حاوی ژن راپتری پروتئین ۱ توکسوپلاسما گونده‏ای را ندارد.

دوره ۱۴، شماره ۲ - ( ۶-۱۳۹۰ )
چکیده

هدف: ارزیابی تأثیر آلودگی توکسوپلاسما گوندی بر روند اسپرماتوژنز رت بالغ مواد و روش‏ها: تاکی‏زوئیت سوش RH توکسوپلاسما گوندی به ۳۵ سر رت به عنوان گروه آلوده به صورت داخل صفاقی تزریق شد و ۲۱ سر رت نیز در گروه شاهد قرار داده شد. سپس هر ۱۰ روز در فاصله روزهای ۱۰ تا ۷۰ پس از آلودگی، ۵ سر رت آلوده و ۳ سر رت گروه شاهد کشته و درصد نسبی وزن بیضه به بدن و همچنین پارامترهای اسپرم و میزان فروکتوز وزیکول سمینال و غدد بررسی شد. به‏منظور تشخیص آلودگی در رت‏ها، کیت IgG الایزا طراحی شد. نتایج: تمام رت‏ها که به آن‏ها تاکی‏زوئیت توکسوپلاسما گوندی تزریق شده بود از روز ۱۰ تا ۷۰ پس از آلودگی از نظر سرمی مثبت بودند. تحرک اسپرم از روز ۱۰ تا ۷۰، میزان زنده بودن اسپرم‏ها از روز ۱۰ تا ۶۰، تعداد اسپرم از روز ۲۰ تا ۶۰ بعد از آلودگی، کاهش معنی‏دار و درصد اسپرم‏های غیرطبیعی در روزهای ۳۰، ۴۰ و ۵۰ پس از آلودگی، افزایش معنی‏داری در رت‏های آلوده داشت (۰۵/۰P<). درصد نسبی وزن بیضه به بدن در رت‏های آلوده و شاهد اختلافی نداشت (۰۵/۰P>). میزان فروکتوز وزیکول سمینال از روز ۱۰ تا ۵۰ پس از آلودگی کاهش معنی‏داری در رت‏های آلوده نسبت به گروه شاهد نشان داد (۰۵/۰P<). نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج به‏دست آمده، توکسوپلاسموزیس می‏تواند باعث اختلال موقت و دوره‏ای اسپرماتوژنز و باروری رت بالغ شود.

دوره ۱۹، شماره ۲ - ( ۶-۱۳۹۵ )
چکیده

هدف: آمیب‌های آزادزی از جمله آکانتامبا گروه بزرگی را تشکیل می‌دهند که در آب‌های شیرین، شور و تلخ، خاک مرطوب، گیاهان پوسیده و برخی بر روی مدفوع زندگی می‌کنند و از لحاظ پزشکی حایز اهمیت می باشند. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر عصاره الکلی و آبی گیاه گندواش بر روی تروفوزوئیت‌ها و کیست‌های آکانتاموبا در شرایط برون‌تنی انجام شد.
مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی، پس از تعیین ژنوتایپ انگل جداشده از بیمار، از گیاه آرتمیزیا آنووا عصاره‌های آبی و الکلی تهیه کرده و غلظت‌های مختلف (۱,۲۵ ، ۲.۵ ، ۵ و ۱۰ میلی‌گرم بر میلی لیتر) از عصاره ها و آرتیمزینین در سه زمان مختلف (۲۴ ، ۴۸ و ۷۲ ساعت) روی تروفوزوئیت‌ها و کیست‌های آکانتاموبا در شرایط برون‌تنی آزمایش شد. زنده بودن انگل‌ها با روش های تریپان بلو ، MTT و فلوسایتومتری مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: مطالعه ما نشان داد که غلظت‌های مختلف عصاره آرتمیزیا آنووا فعالیت ضد آکانتاموبایی دارند. در حضور ۱۰ میلی‌گرم بر میلی لیتر عصاره الکلی در محیط کشت پس از ۷۲ ساعت، ۳۰,۵۱% تروفوزوئیت‌ها و ۹۱.۴۰% ازکیست‌ها زنده بودند. و همچنین در حضور۱۰میلی‌گرم بر میلی لیتر عصاره آبی گندواش در محیط کشت، پس از ۷۲ ساعت ۵۸.۲۵% و ۸۱.۵۳% به ترتیب از تروفوزوئیت‌ها وکیست‌ها زنده بودند.
نتیجه‌گیری: عصاره های آبی و الکلی گیاه گندواش یک فعالیت ضدآمیبی وابسته به دوز و زمان را بر آکانتاموبا دارد

دوره ۲۳، شماره ۴ - ( پاییز ۱۳۹۹ )
چکیده

توکسوپلاسما گوندی می تواند کبد انسان را تحت تأثیر قرار دهد و ممکن است باعث تغییرات پاتولوژیکی از جمله هپاتومگالی ، گرانولوما ، هپاتیت،  نکروز  و سیروز کبدی و در نتیجه زمینه ساز ابتلا به بیماری مزمن کبدی شود.
 هدف : تعیین میزان آلودگی توکسوپلاسموز در بیماران مزمن کبدی ناشی از بیماری HCV مثبت و  بیماران کبد چرب درجه ۲ و بالاتر بوده است.
روش کار: این بررسی از نوع مقطعی بوده و بر روی ۱۵۰ نمونه خون تهیه شده از سه گروه افراد شامل بیماران هپاتیت C،  بیماران کبد چرب درجه ۲ و بالاتر و افراد غیر بیمار فاقد عارضه کبدی به عنوان گروه شاهد طی سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ انجام شد. جهت انجام تست الایزا  از کیت توکسوپلاسماIgG  Toxo و از دو جفت پرایمر اختصاصی جهت تکثیر ژن   GRA۶ توکسوپلاسما گوندی جهت  Nested –PCR استفاده شد.
نتایج: از ۵۰ نفر گروه شاهد تنها ۳ نفر(۶%) و از ۵۰ بیمار HCV+، ۲۱ نفر (۴۲%)  و از ۵۰ بیمار مبتلا به کبد چرب گرید ۲ و بالاتر ۱۷ نفر (۳۴%) آلودگی به توکسوپلاسموز مزمن را نشان دادند. این اختلاف نسبت آلودگی، از لحاظ آماری کاملا معنی دار بوده است (P< ۰,۰۱). ضمنا آزمایش Nested –PCR برای تشخیص انگل در هیچکدام از نمونه ها مثبت نشد.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه  نشان دهنده وجود ارتباط معنی دار بین بیماری توکسوپلاسموز مزمن در بیماران مبتلا به هپاتیت C و کبد چرب گرید ۲ و بالاتر است. لذا ممکن است توکسوپلاسموزیس از عوامل زمینه ساز و بقای بیمارهای مزمن کبدی باشد.

صفحه ۱ از ۱