دوره 4، شماره 2 - ( 1394 )                   جلد 4 شماره 2 صفحات 77-65 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

fatahi S. Growth, feeding factors and the effect of salinity stress on thesurvival rate on roach (Rutilusrutiluscaspicus) juveniles fed with different levels of betaine and tryptophan. JFST 2015; 4 (2) :65-77
URL: http://jfst.modares.ac.ir/article-6-11824-fa.html
فتاحی سجاد، حسینی سید عباس، سوداگر محمد، مازندرانی محمد، خانی فاطمه. فاکتورهای تغذیه‌ای، رشد و اثر تنش شوری بر میزان بقا بچه ماهیان کلمه خزر (Rutilus rutilus caspicus) تغذیه‌شده با سطوح متفاوت بتائین و تریپتوفان. علوم و فنون شیلات. 1394; 4 (2) :65-77

URL: http://jfst.modares.ac.ir/article-6-11824-fa.html


1- دانشجوی دکتری رشته شیلات، تکثیر و پرورش آبزیانْ، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
2- دانشیار گروه شیلات گرگان
3- استادیار گروه شیلات گرگان
4- دانشجوی دکتری رشته شیلات، تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
چکیده:   (9117 مشاهده)
اثر سطوح متفاوت بتائین، تریپتوفان بر رشد، مقاومت به تنش شوری و علائم بالینی در بچه ماهی کلمه خزری (Rutilus rutilus caspicus) بررسی شد. ماهیان (وزن 04/0 ± 90/1 گرم) به‌مدت 8 هفته در 9 تیمار (4 گروه تیماری: گروه‌های حاوی بتائین(5/0و 1)، گروه‌های حاوی تریپتوفان (25/0 و 5/0)، گروه‌های حاوی مخلوط بتائین و تریپتوفان (25/0- 5/0 ، 25/0 -1، 5/0-5/0 و 5/0- 1) و گروه شاهد) تغذیه شدند. در انتهای دوره فاکتورهای رشد ثبت و بچه ماهیان در معرض تنش شوری 12، 16 و 20  ppt قرار گرفته و میزان مرگ­و­میر ثبت گردید. نتایج با روش‌های آماری آنالیز یک طرفه و دوطرفه  ANOVA از نظر معنی­داری بررسی شد.میانگین وزن نهایی تیمارها در پایان دوره معنی­دار نبود (P>0.05). شوری ppt12 هیچ تلفاتی را منجر نشد. 72 ساعت پس از شوری ppt 16، کمترین تلفات با مقدار 66/16 درصد متعلق به تیمار (1 درصد بتائین+ 5/0 درصد تریپتوفان ) و بیشترین تلفات با مقدار 98/59 درصد متعلق به تیمار شاهد بود. 6 ساعت پس از تنش شوری ppt 20، تلفات گروه شاهد به 100 درصد رسید در حالیکه سایر تیمارها پس از 24 ساعت تلفات 100درصد را نشان دادند. حرکات تشنجی، عدم تعادل، افزایش سرعت تنفس، پرخونی آبشش­ها و بی­حالی با افزایش شوری شدت یافت. کاهش غذاگیری در اثر تریپتوفان معنی­دار نبود. بتائین نیز علیرغم افزایش غذاگیری در کلمه ماهیان، فاقد اثر معنادار مثبت بر نرخ رشد در این ماهیان بود.
متن کامل [PDF 537 kb]   (3309 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: تغذیه آبزیان
دریافت: 1393/6/2 | انتشار: 1394/6/30

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.