دوره ۱۳، شماره ۳ - ( ۱۴۰۳ )                   جلد ۱۳ شماره ۳ صفحات ۱۶۹-۱۵۹ | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

safaie M, Izadifar F, Behzady S. A comparative study of morphometric and meristic traits in different age groups of the dominant flatheads (Family: Platycephalidae) in the coastal waters of the Persian Gulf (Hormozgan Province). JFST 2024; 13 (3) :159-169
URL: http://jfst.modares.ac.ir/article-6-76084-fa.html
صفائی محسن، ایزدی فر فائزه، بهزادی سیامک. بررسی مقایسه ای صفات اندازشی و شمارشی در گروه های سنی مختلف زمین کن ماهیان غالب در آبهای ساحلی خلیج فارس (استان هرمزگان). علوم و فنون شیلات. ۱۴۰۳; ۱۳ (۳) :۱۵۹-۱۶۹

URL: http://jfst.modares.ac.ir/article-۶-۷۶۰۸۴-fa.html


۱- گروه علوم طبیعی و زیست‌محیطی، پژوهشکده منطقه‌ای جنگل‌های حرا، دانشگاه هرمزگان ، msn_safaie@yahoo.com
۲- دانشگاه هرمزگان
۳- پژوهشکده اکولوژِی خلیج فارس و دریای عمان، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
چکیده:   (۵۴۶ مشاهده)
صفات اندازشی و شمارشی گونه های غالب زمین کن ماهیان (زمین کن دم نواری Platycephalus indicus، زمین کن خال باله Grammmoplites suppositus و زمین کن زبر Grammoplites scaber) که به عنوان صید ضمنی میگو و همچنین در صید مشتاهای شهر بندرعباس به دام افتاده بودند، طی 18 ماه از فروردین 1401 تا مهر 1402 مورد ارزیابی قرار گرفت. در مجموع 19 ویژگی اندازشی و 6 ویژگی شمارشی آنها ثبت شد. میانگین طول کل و وزن ماهی ها به ترتیب در گونه P.indicus (9/2±6/23) سانتی­متر، (4/78±9/99) گرم و در گونه  G.suppositus (7/6±4/20) سانتی­متر، (7/33±4/67) گرم و همچنین در گونه G.scaber  (9/5±2/18) سانتی­متر ، (2/0±17/31) گرم  بود. گونه P.indicus دارای بیشترین میزان در بین همه صفات اندازشی اندازه گیری شده (به جز ارتفاع سر، ارتفاع بدن و ارتفاع سر در ناحیه چشمی) و کمترین آن (به جز طول سر و ارتفاع باله مخرجی) در گونه G.scaber بودند. در بررسی صفات شمارشی نیز بیشترین و کمترین تعداد خار آبششی نیز به ترتیب در گونه های G.suppositus و G.scaber  بود. تعداد شعاع های باله سینه ای نیز در گونه G.suppositus بیشترین تعداد و کمترین آن در P.indicus مشاهده شد. سه گونه مورد مطالعه در گروه های سنی مختلف، اختلاف معنی داری بین پارامترهای مختلف اندازشی و شمارشی (به جز تعداد شعاع های باله پشتی اول) نشان دادند. نتایج این پژوهش نشان داد تجزیه و تحلیل صفات اندازشی و شمارشی به عنوان ابزار مفیدی برای تفکیک گونه های زمین کن ماهیان مورد مطالعه در این تحقیق می باشد.
 
متن کامل [PDF 2316 kb]   (۳۸۸ دریافت)    
 

نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: ماهی شناسی و طبقه بندی آبزیان
دریافت: 1403/4/24 | انتشار: 1403/9/18

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.