علوم و فنون شیلات

علوم و فنون شیلات

استفاده از هورمون 17α‐ethynylestradiol به روش خوراکی جهت ماده‌سازی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) سویه GIFT و بررسی اثرات آن بر شاخص‌های زیستی

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان
بهروز مختاری 1
محمدرضا کلباسی 1
مرتضی علیزاده 2
1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، مازندران، ایران
2 موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور
10.48311/jfst.2025.79574.0
چکیده
در ماهیان تیلاپیا، جنس نر نسبت به جنس ماده رشد بیشتری دارد. فناوری تولید ماهیان ابرنر (ژنوتیپ YY) یکی از روش‌های تولید جمعیت تمام‌نر این ماهیان جهت پرورش، بدون استفاده مستقیم از هورمون برای ماهیان ارائه شده به بازار است. در این مطالعه، به بررسی استفاده از هورمون 17α‐ethynylestradiol با روش افزودن به خوراک، جهت ماده‌سازی ماهیان سویه GIFT در دوزهای 0، 50، 100 و 175 میلی‌گرم بر کیلوگرم خوراک پرداخته شد. این اقدام به عنوان گام نخست تولید ماهیان ابرنر و تولید ماهیان ماده با ژنوتیپ XY صورت گرفت، و اثرات استفاده از این هورمون بر شاخص‌های زیستی این ماهی بررسی گردید. براساس نتایج، بیشترین میزان ماده‌سازی که با روش اسکواش بافت گناد ارزیابی گردید، در دوز mg/kg175 خوراک به میزان 29/0± 83/22 درصد بود. بیشترین وزن نهایی در گروه شاهد و تیمار mg/kg 175 مشاهده شد. ضریب تبدیل غذایی در تمامی گروه‌های تیمار، نسبت به گروه شاهد بهتر بود و بین گروه‌های تیمار، تفاوت معناداری وجود نداشت. نرخ زنده‌مانی در تمامی گروه‌های تیمار، نسبت به شاهد بالاتر بود و بهترین تیمارها از این منظر، دوزهای mg/kg 50 و mg/kg 100 بودند. با ادامه رشد این ماهیان و رسیددگی آنها به مرحله تولید مثل، امکان تولید ماهیان ابر نر فراهم خواهد گردید.

تازه های تحقیق

 

کلیدواژه‌ها
تیلاپیا
ابرنر
ماده‌سازی
هورمون‌تراپی
آبزی‌پروری پایدار
موضوعات